تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٦ - ٢- خطر منافقان

مدح و ثنا به يكديگر، قرض مى‌دهند، و از يكديگر انتظار پاداش دارند.

در تقاضاهاى خود اصرار مى‌ورزند، و در ملامت پرده‌درى مى‌كنند، و هر گاه حكمى كنند از حد تجاوز مى‌نمايند.

در برابر هر حقى باطلى ساخته، و در مقابل هر دليلى شبهه‌اى، براى هر زنده‌اى عامل مرگى، براى هر درى كليدى، و براى هر شبى چراغى تهيه ديده‌اند! براى رسيدن به مطامع خويش و گرمى بازار خود و فروختن كالا به گرانترين قسمت تخم ياس در دلها مى‌پاشند.

باطل خود را شبيه حق جلوه مى‌دهند، و در توصيفها راه فريب پيش مى‌گيرند.

طريق وصول به خواسته‌ى خود را آسان، و طريق خروج از دامشان را تنگ و پر پيچ و خم جلوه مى‌دهند، آنها دار و دسته شيطان و شراره‌هاى آتش دوزخند! همانگونه كه خداوند فرموده: أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ‌" آنها حزب شيطانند، بدانيد حزب شيطان زيانكارند" [١]! در اين خطبه غرا به اوصاف زيادى از آنها اشاره شده كه بحثهاى گذشته را تكميل مى‌كند.

٢- خطر منافقان‌

همانگونه كه در مقدمه اين بحث گفتيم منافقان خطرناكترين افراد

[١]" نهج البلاغه" خطبه ١٩٤ (از ذكر متن خطبه براى رعايت اختصار صرفنظر شد).