را براى ما به راه مى‌انداختى و سرزمين ما را وسيع مى‌كردى، تا در آنجا به كشت و زرع مى‌پرداختيم، و يا مسافت زمين را برايمان قطع مى‌كردى، آن طور كه سليمان براى مردمش بوسيله باد زمين را قطع مى‌كرد، و يا مردگان را جهت ما زنده مى‌نمودى، آن چنان كه عيسى براى مردمش زنده مى‌كرد. خداوند در پاسخشان اين آيه را فرستاد:(وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ ...) تا آنجا كه مى‌فرمايد:(أَ فَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا) يعنى آيا هنوز براى مؤمنين روشن نشده است كه ...

به عطيه عوفى گفتند: آيا اين روايت را به يكى از صحابه رسول خدا ٦ نسبت مى‌دهى؟ گفت آرى از ابى سعيد خدرى از رسول خدا ٦ روايت مى‌كنم‌[١].

مؤلف: قريب به اين مضمون روايات ديگرى نيز هست.

و در تفسير قمى مى‌گويد: معصوم فرموده: يعنى اگر قرآنى يافت مى‌شد كه چنين اوصافى داشته باشد همين قرآن است‌[٢].

و در كافى از محمد بن يحيى از احمد بن ابى زاهر، و يا شخص ديگر، از محمد بن حماد از برادرش احمد بن حماد از ابراهيم از پدرش از ابى الحسن اول (ع) روايت كرده كه در ضمن حديثى فرمود: خداى تعالى در كتابش مى‌فرمايد:(وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى‌) و اين ماييم كه كتاب را به ارث برده‌ايم، همان كتابى كه در آنست چيزهايى كه كوه‌ها را به راه مى‌اندازد و شهرها را پاره پاره، و مردگان را زنده مى‌كند ...[٣].

مؤلف: سند اين دو روايت ضعيف است.

و در الدر المنثور است كه ابن جرير از على (ع) روايت كرده كه آيه را بصورت ا فلم يتبين الذين آمنوا قرائت كرده‌[٤].

مؤلف: اين قرائت از ابن عباس هم روايت شده‌[٥].

و در مجمع البيان است كه على (ع) و ابن عباس و على بن الحسين (ع) و زيد بن على و جعفر بن محمد (ع) و ابن ابى مليكه و جحدرى و

[١] الدر المنثور، ج ٤، ص ٦٢.

[٢] تفسير قمى، ج ١، ص ٣٦٥، ط قم.

[٣] اصول كافى، ج ١، ص ٢٢٦، ح ٧، ط بيروت.

[٤] ( ٤ و ٥) الدر المنثور، ج ٤، ص ٦٣.

[٥] ( ٤ و ٥) الدر المنثور، ج ٤، ص ٦٣.