خداوند از آسمان آبى نازل كرد و از هر دره و رودخانه به اندازه هر يك سيلابى جريان يافت، و سپس سيل بر روى خود كفى حمل كرد، بعضى چيزها كه براى ساختن زيور يا ابزار در آتش مى‌گدازند نيز كفى مانند آن دارد، خدا حق و باطل را چنين مثل مى‌زند، و اما كف به كنار افتاده نابود مى‌شود، ولى چيزى كه به مردم سود مى‌دهد در زمين مى‌ماند، خدا مثلها را چنين مى‌زند (١٧).

كسانى كه پروردگارشان را اجابت كرده‌اند نتيجه نيك دارند، و كسانى كه وى را اجابت نكرده‌اند اگر همه مال جهان و نظير آن را داشته باشند، به فداى خويش خواهند داد، آنها بد حسابى دارند، جايشان جهنم است، كه بد جايگاهى است (١٨).

آيا كسى كه مى‌داند آنچه از پروردگارت به تو نازل شده حق است، با آنكه كور است يكسانند؟! فقط صاحبان خرد متذكر مى‌شوند (١٩).

آنها كه به پيمان خدا وفا مى‌كنند و پيمان‌شكنى نمى‌كنند (٢٠).

و كسانى كه آنچه را خدا به پيوستن آن فرمان داده پيوسته مى‌دارند، و از خداى خويش مى‌ترسند، و از بدى حساب بيم دارند (٢١).

و كسانى كه به طلب رضاى پروردگارشان صبورى كرده، نماز به پا داشته، و از آنچه روزيشان داده‌ايم پنهان و آشكارا انفاق كرده‌اند، و بدى را با نيكى رفع مى‌كنند، ثواب آن سرا خاص ايشان است (٢٢).

بهشتهاى جاودانى كه خودشان هر كه از پدران و همسران و فرزندانشان شايسته بوده داخل آن شوند، و فرشتگان از هر درى بر آنها وارد مى‌شوند (٢٣).

درود بر شما براى آن صبرى كه كرديد، چه نيك است عاقبت آن سراى (٢٤).

و كسانى كه پيمان خدا را پس از محكم كردنش مى‌شكنند، و چيزى را كه خدا به پيوستن آن فرمان داده مى‌گسلند، و در زمين تباهى مى‌كنند، لعنت و بديهاى آن سراى براى آنان است (٢٥).

خدا روزى را براى هر كه بخواهد گشايش مى‌دهد و براى هر كه بخواهد تنگ مى‌كند، ولى آنان بزندگى دنيا شادمان شده‌اند، و زندگى اين دنيا در قبال آخرت جز متاع ناچيزى نيست (٢٦).

بيان آيات‌

بعد از آنكه در ذيل آيات قبل حجت را عليه مشركين تمام نمود و آن گاه فرق ميان حق و باطل را، و فرق ميان كسانى كه آن را مى‌گيرند و كسانى كه طالب اينند بطور وضوح بيان نموده و فرموده:(قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُماتُ وَ النُّورُ).