هم مسلک خودش است آشنا می‌شود ، عاشق و شیفته او می‌گردد ، شاید تا اندازه‌ای می‌خواهد این فکرها را فراموش کند . وقتی که می‌رود با او مساله‌ ازدواج را در میان می‌گذارد ، او می‌گوید من حاضرم ولی مهر من خیلی سنگین‌ است . این هم از بس که شیفته اوست می‌گوید هر چه بگوئی حاضرم . می‌گوید سه هزار درهم . می‌گوید مانعی ندارد . یک برده . مانعی ندارد . یک کنیز . مانعی ندارد چهارم : کشتن علی بن ابی طالب . اول که خیال می‌کرد در مسیر دیگری غیر از مسیر کشتن علی ( ع ) قرار گرفته است ، تکان خورد ، گفت ما می‌خواهیم ازدواج کنیم که خودش زندگی کنیم ، کشتن علی که مجالی‌ برای ازدواج و زندگی ما نمی‌گذارد . گفت : " مطلب همین است . اگر می‌خواهی به وصال من برسی باید علی را بکشی . زنده ماندی که می‌رسی ، نماندی هم به که هیچ " . مدتها در شش و پنج این فکر بود . خودش‌ شعرهایی دارد که دو شعر آن چنین است :

ثلاثة آلاف و عهبد وقینة

و قتل علی بالحسام المسمم

و لا مهر اعلی من علی و ان علا

و لا فتک الا دون فتک ابن ملجم

می‌گوید این چند چیز را به عنوان مهر از من خواست . بعد خودش می‌گوید : در دنیای مهری به این سنگینی پیدا نشده و راست هم می‌گوید . می‌گوید هر مهری در دنیا هر اندازه بالا باشد اینقدر نیست که به حد علی برسد . مهر زن من خون علی است . بعد می‌گوید : و هیچ تروری در عالم نیست و تا دامنه‌ قیامت واقع نخواهد شد مگر اینکه از ترور ابن ملجم کوچکتر خواهد بود ، و راست هم گفت . آنوقت ببینید علی چه وصیت می‌کند ؟ علی در بستر مرگ که افتاده است ، دو جریان را در کشوری که پشت سر خود می‌گذارد