جاحظ نیز یک سنی متعصب است . او مباحثاتی دارد با بعضی از شیعیان که‌ برخی او را به خاطر همین مباحثاتش ناصبی دانسته‌اند ، که البته من‌ نمی‌توانم بگویم او ناصبی است ( در مباحثاتش یک حرفهایی مطرح کرده ) .
زمانش با زمان امام صادق تقریبا یکی است . شاید اواخر عمر حضرت صادق‌ را درک کرده باشد در حالی که کودک بوده ، و یا حضرت صادق یک نسل قبل‌ از اوست . غرض این است که زمانش نزدیک به زمان امام صادق است .
تعبیرش راجع به امام صادق چنین است : « جعفربن محمد الذی ملا الدنیا علمه و فقهه » جعفر بن محمد که دنیا را علم و فقاهت او پر کرد و یقال ان‌ ابا حنیفة من تلامذته و کذلک سفیان الثوری و گفته می‌شود ابوحنیفه و سفیان‌ ثوری - که یکی از فقها و متصوفه بزرگ آن عصر بوده - از شاگردان او بوده‌اند .

نظر میرعلی هندی

میرعلی هندی از معاصرین خودمان که او نیز سنی است ، درباره عصر امام‌ صادق اینطور اظهار نظر می‌کند ، می‌گوید : لامشاحة ان انتشار العلم فی ذلک‌ الحین قد ساعد علی فک الفکر من عقاله . انتشار علوم در آن زمان کمک کرد که فکرها آزاد شدند و پابندها از فکرها گرفته شد . فاصبحت المناقشات‌ الفلسفیة عامة فی کل حاضرش من حواضر العالم الاسلامی مناقشات فلسفی و عقلی‌ [١] در تمام جوامع اسلامی عمومیت پیدا کرد . بعد اینطور می‌گوید : و لا یفوتنا ان نشیر الی

[١] مناقشات بر اساس تعقل را می‌گویند مناقشات فلسفی .