. ٣ معاویه در شام لعن و ناسزای به امیرالمؤمنین را رسم کرده بود . این‌ را در متن صلحنامه قید کردند که باید این عمل زشت موقوف باشد : " معاویه باید ناسزا به امیرالمؤمنین ولعنت بر او را در نمازها ترک کند و علی را جز به نیکی یاد ننماید " که این را هم معاویه تعهد و امضاء کرد . اینها روی علی تبلیغ می‌کردند ، می‌گفتند علی را ما به این دلیل لعنت‌ می‌کنیم که - العیاذ بالله - او از دین اسلام خارج شده بود . آدمی که اینجا امضا می‌دهد ، لااقل این مقدار اتمام حجت بر اوشده که تو اگر علی را یک‌ آدمی می‌خوانی که واقعا مستحق لعن است پس چرا متعهد می‌شوی که او را جز به نیکی یاد نکنی ، و اگر مستحق لعن نیست و آنطور که متعهد شده‌ای درست‌ است پس چرا اینطور عمل می‌کنی ؟ ! که بعد ، این را هم زیر پا گذاشت و تا نود سال این کار ادامه پیدا کرد . . ٤ " بیت المال کوفه که موجودی آن پنج میلیون درهم است مستثنی است‌ و " تسلیم حکومت " شامل آن نمی‌شود و معاویه باید هر سالی دو میلیون‌ درهم برای حسن بفرستد " این قید را کرده بودند برای همین که می‌خواستند نیاز شیعیان را از دستگاه حکومت معاویه رفع کنند که اینها مجبور نباشند ، و بدانند اگر نیازی داشته باشند می‌شود خود امام حسن وامام حسین مرتفع‌ کنند . " و بنی هاشم را از بخششها و هدیه‌ها بر بنی امیه امتیاز دهد و یک میلیون درهم در میان بازماندگان شهدایی که در کنار امیرالمؤمنین در جنگهای جمل و صفین کشته شده‌اند تقسیم کند و اینها همه باید از محل خراج‌ " دارابجرد " تأدیه شود " . دارابجرد در اطراف شیراز است که خراج و مالیات این نقطه را به بنی هاشم اختصاص دادند .