نمی‌تواند آن اتمام حجت را نادیده بگیرد . از نظر امام حسن چطور ؟ از نظر امام حسن اتمام حجت ، بر خلاف شده بود ، یعنی مردم کوفه نشان داده بودند که ما آمادگی نداریم . آنچنان وضع داخلی کوفه بد بود که امام حسن خودش‌ از بسیاری از مردم کوفه محترز بود و وقتی که بیرون می‌آمد - حتی وقتی که‌ به نماز می‌آمد - در زیر لباسهای خود زره می‌پوشید برای اینکه خوارج و دست‌ پرورده‌های معاویه زیاد بودند و خطر کشته شدن ایشان وجود داشت ، و یک‌ دفعه حضرت در حال نماز بود که به طرفش تیراندازی شد ، ولی چون در زیر لباسهایش زره پوشیده بود ، تیر کارگر نشد ، والا امام را در حال نماز با تیر از پا در آورده بودند . پس ، از نظر دعوت مردم کوفه که بر امام حسین اتمام حجتی بود - و چون‌ اتمام حجت بود باید ترتیب اثر می‌داد - در مورد امام حسن ، بر عکس ، اتمام حجت بر خلاف بوده و مردم کوفه تقریبا عدم آمادگیشان را اعلام کرده‌ بودند . عامل سومی که در قیام امام حسین وجود داشت عامل امر به معروف و نهی‌ از منکر بود ، یعنی قطع نظر از اینکه از امام حسین بیعت می‌خواستند و او حاضر نبود بیعت کند ، و قطع نظر از اینکه مردم کوفه از او دعوت کرده‌ بودند و اتمام حجتی بر امام حسین شده بود و او برای اینکه پاسخی به آنها داده باشد آمادگی خودش را اعلام کرد ، قطع نظر از اینها ، مسئله دیگری‌ وجود داشت که امام حسین تحت آن عنوان قیام کرد ، یعنی اگر از او تقاضای‌ بیعت هم نمی‌کردند باز قیام می‌کرد و اگر مردم کوفه هم دعوت نمی‌کردند باز قیام می‌نمود . آن مسئله چه بود ؟ مسئله امر به معروف و نهی از منکر ، مسئله اینکه معاویه از