سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠

بکند ، در جریان کار امام حسن نیست .
عامل دوم قیام امام حسین دعوت کوفه بود به عنوان یک شهر آماده . مردم‌ کوفه بعد از اینکه بیست سال حکومت معاویه را چشیدند و زجرهای زمان‌ معاویه را دیدند و مظالم معاویه را تحمل کردند واقعا بیتاب شده بودند ، که حتی می‌بینید بعضی [١] معتقدند که واقعا در کوفه یک زمینه صد در صد آماده‌ای بود و یک جریان غیر مترقب اوضاع را دگرگون کرد . مردم کوفه‌ هجده هزار نامه می‌نویسند برای امام حسین و اعلام آمادگی کامل می‌کنند . حال‌ که امام حسین آمد ومردم کوفه یاری نکردند ، البته همه می‌گویند پس زمینه‌ کاملا آماده نبوده ، ولی از نظر تاریخی اگر امام حسین به آن نامه‌ها ترتیب‌ اثر نمی‌داد مسلم در مقابل تاریخ محکوم بود ، می‌گفتند یک زمینه بسیار مساعدی را از دست داد ، و حال آنکه در کوفه امام حسن اوضاع درست بر عکس بود ، یک کوفه خسته و ناراحتی بود ، یک کوفه متفرق و متشتتی بود ، یک کوفه‌ای بود که در آن هزار جور اختلاف عقیده پیدا شده بود ، کوفه‌ای‌ بود که ما می بینیم امیرالمؤمنین در روزهای آخر خلافتش مکرر از مردم کوفه‌ و از عدم آمادگیشان شکایت می‌کند و همواره میگوید خدایا مرا از میان این‌ مردم ببر و بر اینها حکومتی مسلط کن که شایسته آن هستند تا بعد اینها قدر حکومت مرا بدانند . اینکه عرض می‌کنم " کوفه آماده " یعنی بر امام‌ حسین اتمام حجتی شده بود ، نمی‌خواهم مثل بعضی ها بگویم کوفه یک آمادگی‌ واقعی داشت و امام حسین هم واقعا روی کوفه حساب می‌کرد . نه ، اتمام‌ حجت عجیبی بر امام حسین شد که فرضا هم زمینه آماده نباشد او