سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٠
جنین در رحم ، دست و پایت را جمع کرده و همینجور یک گوشه نشستهای ، و مثل اشخاصی که متهم هستند و خجالت میکشند از خانه بیرون بروند در خانه نشستهای ؟ تو همان مردی هستی که در میدانهای جنگ ، شیران از جلوی تو فرار میکردند ، حالا این شغالها بر تو مسلط شدهاند ؟ ! چرا ؟ که بعد حضرت توضیح میدهد که آنجا وظیفه من آن بوده ، اکنون وظیفه من این است . بیست و پنج سال میگذرد و در تمام این بیست و پنج سال علی یک مرد به اصطلاح صلح جو و مسالمت طلب است . آنوقتی که مردم علیه عثمان شورش میکنند - همان شورشی که بالاخره منجر به قتل عثمان شد - علی خودش جزء شورشیان نیست ، جزء طرفداران هم نیست ، میانجی است میان شورشیان و عثمان ، و کوشش میکند که بلکه قضایا به جایی بیانجامد که از طرفی تقاضاهای شورشیان - که تقاضاهایی عادلانه بود راجع به شکایتی که از حکام عثمان داشتند و مظالمی که آنها ایجاد کرده بودند - بر آورده شود و از طرف دیگر عثمان کشته نشود . این در نهج البلاغه است ، و تاریخ هم به طور قطع و مسلم همین را میگوید . به عثمان میفرمود : من میترسم بر اینکه تو آن پیشوای مقتول این امت باشی ، و اگر تو کشته شوی باب قتل بر این امت باز خواهد شد ، فتنهای در میان مسلمین پیدا میشود که هرگز خاموش نشود . پس علی حتی در اواخر عهد عثمان که بدترین دورههای زمان عثمان بود نیز میانجی واقع میشود میان شورشیان و عثمان در ابتدای خلافت عثمان هم وقتی که آن نیرنگ عبدالرحمن بن عوف طی شد که در آخر فقط دو نفر از شش نفر به عنوان کاندیدا و نامزد