انسان بیایند داوری کنند کفر است ، در قرآن می‌فرماید : " « ان الحکم الا لله »" حکم منحصرا مال خداست . چون قرآن گفته حکم منحصرا مال خداست‌ هیچ انسانی حق داوری ندارد ، پس اساسا داور معین کردن کفر و شرک بوده‌ است ، همه مان کافر شدیم ، ما که توبه کردیم : " استغفر الله ربی و

علی ! تو هم که مثل ما کافر شدی ، تو هم استغفار کن . ( حالا ببینید مشکل چیست ؟ معاویه مشکل علی است یا این‌ خشکه مقدس‌ها ؟ عمر و عاص مشکل علنی است یا این خشکه مقدس‌ها ؟ ) فرمود : شما اشتباه می‌کنید ، حکمیت کفر نیست ، معنی آیه را شما نمی‌دانید ، " « ان الحکم الا لله » " یعنی قانون فقط از ناحیه خدا باید وضع بشود یا کسی که خدا به او اجازه داده است ، ما که نخواستیم کسی دیگر بیاید بر ایمان قانون معین کند ، ما گفتیم قانون ، قانون قرآن ، دو نفر بیایند مطابق قرآن داوری کنند ، خدا که نمی‌آید در اختلاف افراد داوری کند ! گفتند حرف همین است و همین . علی فرمود من هرگز گناهی را که مرتکب‌ نشده‌ام اقرار نمی‌کنم و هرگز چیزی راکه خلاف شرع نیست نمی‌گویم خلاف شرع‌ بوده است ، من چطور بیایم به خدا و پیغمبر دروغ ببندم ، بگویم حکم قرار دادن ، داور قرار دادن در اختلافات ، خلاف شرع و کفر است ، خیر ، کفر نیست ، شما هر کار می‌خواهید بکنید .

رفتار علی علیه السلام با خوارج

راهشان را با علی ( ع ) جدا کردند ، فرقه‌ای شدند به نام " خوارج " یعنی شورشیان بر علی . اینها شروع کردند چون خون دل به دل