سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٧
جنگ و دعوا ، دوره اختلاف ، دوره فساد اخلاق ، و دوره سیاهی و ظلمت یک دوره موقت است و عاقبت نورانیت و عدالت است . اگر هم [ این تعلیم ] در ادیان دیگر هست ، به این روشنی که در مذهب شیعه وجود دارد قطعا در هیچ جا وجود ندارد . این هم یک مطلب که آینده بشریت در همین دنیا نیکی و رخت بر بستن ظلم و آمدن عدالت است ، و اگر انسان در درجه اول قرآن کریم را تأمل بکند میبیندقرآن این مطلب را تأیید و تأکید میکند ، نوید به آینده میدهد و آینده دنیا را روشن میبیند . آیات زیادی در این زمینه هست ، از جمله همین آیهای که در ابتدای سخنم تلاوت کردم : « وعد الله الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض کما استخلف الذین من قبلهم و لیمکنن لهم دینهم الذی ارتضی لهم و لیبدلنهم من بعد خوفهم امنا یعبدوننی لا یشرکون بی شیئا ». وعده میدهد به اهل ایمان و مردمی که عملشان صالح و شایسته است که عاقبت دنیا به دست اینهاست ، آن که در نهایت امر بر دنیا حکومت میکند دین الهی و معنویت و لااله الا الله است، مادیگریها و ماده پرستیها و خود خواهیها از بین خواهد رفت ، عاقبت دنیا امنیت است : « ولیبدلنهم من بعد خوفهم امنا » . عاقبت دنیا توحید است به تمام مراتب خود . بنابراین ، از قرآن مجید دو مطلب استفاده شد : یکی اینکه هدف اساسی انبیاء دو چیز است : توحید و بر قراری عدالت . اولی مربوط است به ارتباط انسان با خدا ، و دومی مربوط است به ارتباط انسانها با یکدیگر . مطلب دوم اینکه مسئله عدالت ، تنها یک آرزو و خیال نیست ، یک واقعیتی است که دنیا به سوی آن میرود ، یعنی