عمومی همه انبیاء بوده است ، یعنی انبیاء که آمده‌اند ، یک کار ، یک‌ وظیفه ، یک مأموریت و یک رسالتی که داشته‌اند ، به نص قرآن مجید عدالت بوده است . مطلب دیگری که باید در اینجا عرض کنم این است : آیا مسئله عدالت ، آن هم عدل کلی و عدل عمومی - نه عدل نسبی و فردی و شخصی - یعنی عدالت به معنی اینکه روزی در این جهان برای بشر پیش بیاید که در آن روز اثری از این ظلمها و ستمها و تبعیضها و جنگها و نفرتها و کینه‌ها و خونریزیها و استثمارها ، و از لوازم اینها ، یعنی دروغها و نفاقها و نیرنگها ، و بالاخره اثری از اینهمه مفاسدی که در میان بشر وجود دارد نباشد ، آیا چنین روزی برای بشریت خواهد بود ؟ آیا بشریت در آینده‌ خودش چنین دوره‌ای و چنین روزی و چنین قرنی را خواهد داشت ؟ یا نه ، این‌ فقط یک خیال و یک آرزو است ، هیچوقت عمل نخواهد شد ، و یا حتی ممکن‌ است یک کسی که ذوق دینی و مذهبی داشته باشد - البته این مطلب در غیر شیعه صدق می‌کند - بگوید : من منکر عدالت کلی نیستم ، من طرفدار اینکه‌ دنیا بر اساس ظلم باشد نیستم ، ولی معتقدم این دنیای ما آنقدر پست و دنی است ، آنقدر ظلمانی و تاریک است که هیچوقت در دنیا عدل کلی و عدالت واقعی و صلح و صفای واقعی و انسانیت واقعی و اینکه یک روزی‌ واقعا افراد بشر با یکدیگر انسانی زندگی کنند نخواهد بود ، دنیا دار ظلم‌ و تاریکی است ، همه ظلمها در آخرت جبران می‌شود ، عدالت فقط مال آخرت‌ است . در میان غیر مسلمانان و ادیان دیگر چنین فکری وجود دارد . یکی از امتیازات اساسی معتقدات اسلامی - و بالاخص در دید شیعه از اسلام - همین‌ است که : بدبین نباشید ، دوره ظلم و ستم ، دوره