می‌شود و در مواردی واجب . نوشته‌اند اگر تمکن از امر به معروف و نهی از منکر - که امر به معروف و نهی از منکر در واقع یعنی خدمت - متوقف باشد بر قبول پست از ناحیه ظالم ، پذیرفتن آن واجب است . منطق هم همین را قبول می‌کند ، زیرا اگر بپذیرید می‌توانید در جهت هدفتان کار کنید و خدمت‌ نمایید ، نیروی خودتان را تقویت و نیروی دشمنتان را تضعیف کنید . من‌ خیال نمی‌کنم اهل مسلکهای دیگر ، همانها که مادی و ماتریالیست و کمونیست‌ هستند اینگونه قبول پست از دشمن و ضد خود را انکار کنند ، می‌گویند : بپذیر ولی کار خودت را بکن . ما می‌بینیم در مدتی که حضرت رضا ولایتعهد را قبول کردند کاری به نفع‌ آنها صورت نگرفت ، به نفع خود حضرت صورت گرفت . صفوف ، بیشتر مشخص‌ شد ، به علاوه حضرت در پست ولایتعهدی به طور غیر رسمی شخصیت علمی خود را ثابت کرد که هیچوقت دیگر ثابت نمی‌شد . در میان ائمه ، به اندازه‌ای که‌ شخصیت علمی حضرت رضا و حضرت امیر ثابت شده و حضرت صادق هم در یک‌ جهت دیگری شخصیت علمی هیچ امام دیگری ثابت نشده است ، حضرت امیر به‌ واسطه همان چهار پنج سال خلافت ، آن خطبه‌ها و آن احتجاجات که باقی ماند ، حضرت صادق به واسطه آن مهلتی که جنگ بنی العباس و بنی الامیه با یکدیگر به وجود آورد که حضرت حوزه درس چهار هزار نفری تشکیل داد ، و حضرت رضا برای همین چهار صباح ولایتعهد و آن خاصیت علم دوستی مأمون و آن‌ جلسات عجیبی که مأمون تشکیل می‌داد و از مادیین گرفته تا مسیحی ها ، یهودی‌ها ، مجوسی‌ها ، صابئی‌ها و بودائی‌ها ، علمای