معنایش این بود که عجالتا از حقی که از جانب خدا برای خودش قائل بود صرف نظر کرد و تسلیم اوضاع شد تا ببیند شرایط و اوضاع از نظر مردمی چطور است ؟ کار به او واگذار می‌شود یا نه ؟ پس اگر شورا خلافت را به پدرت‌ علی می‌داد قبول می‌کرد ، تو هم باید قبول کنی . حضرت آخرش تحت عنوان‌ تهدید به قتل که اگر قبول نکند کشته می‌شود قبول کرد . البته این سؤال‌ برای شما باقی است که آیا ارزش داشت که امام بر سر یک امتناع از قبول‌ کردن ولایتعهد کشته شود یا نه ؟ آیا این نظیر بیعتی است که یزید از امام‌ حسین می‌خواست یا نظیر آن نیست ؟ که این را بعد باید بحث کنیم .

. ٣ شرط حضرت رضا

یکی دیگر از مسلمات تاریخ این است که حضرت رضا شرط کرد و این شرط را هم قبولاند که من به این شکل قبول می‌کنم که در هیچ کاری مداخله نکنم و مسؤولیت هیچ کاری را نپذیرم . در واقع می‌خواست مسؤولیت کارهای مأمون‌ را نپذیرد و به قول امروزیها ژست مخالفت را و اینکه ما و اینها به هم‌ نمی‌چسبیم و نمی‌توانیم همکاری کنیم حفظ کند و حفظ هم کرد . ( البته مأمون‌ این شرط را قبول کرد ) . لهذا حضرت حتی در نماز عید شرکت نمی‌کرد تا آن‌ جریان معروف رخ داد که مأمون یک نماز عیدی از حضرت تقاضا کرد ، امام‌ فرمود : این بر خلاف عهد و پیمان من است ، او گفت : اینکه شما هیچ کاری‌ را قبول نمی‌کنید مردم پشت سر ما یک حرفهایی می‌زنند ، باید شما قبول‌ کنید ، و حضرت فرمود : بسیار خوب ، این نماز را قبول می‌کنم ، که به‌ شکلی هم قبول کرد که خود