سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٢
عموهای عبدالملک ، بنی العباس ، منصور دوانیقی ، ابوالعباس سفاح ، هارون الرشید ، مأمون و متوکل ) از بدنام ترین افراد تاریخند . در میان ما شیعهها که قضیه بسیار روشن است ، حتی در میان اهل تسنن ، اینها لجنمال شدهاند . کی اینها را لجنمال کرده است ؟ اگر مقاومت ائمه اطهار در مقابل اینها نبود ، و اگر نبود که آنها فسقها و انحرافهای آنان را بر ملا میکردند و غاصب بودن و نالایق بودن آنها را به مردم گوشزد مینمودند ، آری اگر این موضوع نبود ، امروز ما هارون و مخصوصا مأمون را در ردیف قدیسین میشمردیم . اگر ائمه ، باطن مأمون را آشکار نمیکردند و وی را معرفی کامل نمینمودند ، مسلم او یکی از قهرمانان بزرگ علم و دین در دنیا تلقی میشد . بحث ما در موجبات شهادت امام موسی بن جعفر علیهماالسلام است . چرا موسی بن جعفر را شهید کردند ؟ اولا اینکه موسی بن جعفر شهید شده است از مسلمات تاریخ است و هیچکس انکار نمیکند . بنابر معتبرترین و مشهورترین روایات ، موسی بن جعفر ( ع ) چهار سال در کنج سیاهچالهای زندان بسر برد و در زندان هم از دنیا رفت ، و در زندان ، مکرر به امام پیشنهاد شد که یک معذرتخواهی و یک اعتراف زبانی از او بگیرند ، و امام حاضر نشد . این متن تاریخ است .
امام در زندان بصره
امام در یک زندان بسر نبرد ، در زندانهای متعدد بسر برد . او را از این زندان به آن زندان منتقل میکردند ، و راز مطلب این بود که در هر زندانی که امام را میبردند ، بعد از اندک مدتی زندانبان مرید