سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٩
دادهاند و خودشان میخواندهاند میبینیم . علی علیه السلام میفرمود : من
تنفر دارم از اینکه در بستر بمیرم ، هزار ضربت شمشیر بر من وارد بشود
بهتر است از این که آرام در بستر بمیرم . و ما هم در دعاها و زیاراتی که
آنها را زیارت میکنیم یکی از فضائل آنان را که یادآوری میکنیم همین است
که آنها از زمره شهداء هستند و شهید از دنیا رفتهاند . جملهای که در آغاز
سخنم خواندم از زیارت جامعه کبیره است که میخوانیم : « انتم الصراط
الاقوم و السبیل الاعظم و شهداء دار الفناء و شفعاء دار البقاء » . شما
راست ترین راهها و بزرگترین شاهراهها هستید . شما شهیدان این جهان و
شفیعان آن جهانید .
در اصطلاح ، " شهید " لقب وجود مقدس امام حسین علیه السلام است و ما
معمولا ایشان را به عنوان لقب " شهید " میخوانیم : " الحسین الشهید "
. همان طور که لقب امام صادق را میگوئیم : جعفر الصادق و لقب امام موسی
بن جعفر را میگوئیم : موسی الکاظم ، لقب سید الشهداء ، " الحسین الشهید
" است . ولی این بدان معنی نیست که در میان ائمه ما تنها امام حسین
است که شهید است . همانطور که مثلا اگر موسی بن جعفر را میگوئیم : "
الکاظم " معنایش این نیست که سایر ائمه کاظم نبودهاند ، [١] یا اگر
به امام رضا میگوییم : " الرضا " معنایش این نیست که دیگران مصداق "
الرضا " نیستند ، و یا اگر به امام صادق میگوییم : " الصادق " معنایش
این نیست که دیگران العیاذ بالله صادق نیستند ، همچنین اگر ما به حضر ت
سیدالشهداء علیه السلام میگوئیم : " الشهید " معنایش این نیست که ائمه
دیگر ما شهید نشدهاند .
[١] " کاظم " یعنی کسی که بر خشم خود مسلط است .