سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥

می‌کرده است ، نان جو می‌خورده است ، لباس وصله دار می‌پوشیده است ، امیرالمؤمنین همینطور ، و قرآن هم می‌فرماید : « لقد کان لکم فی رسول الله‌ اسوش حسنة لمن کان یرجوا الله و الیوم الاخر » [١] ، پس همه مردم‌ موظفند از روش و سیره رسول اکرم پیروی کنند ، همه فقیرانه زندگانی کنند ، همه نان جو بخورند ، لباس وصله دار بپوشند . ولی وقتی می‌رویم زندگانی‌ امام مجتبی را می‌بینیم و یا زندگانی امام صادق و امام رضا را می‌بینیم ، می‌بینیم آنها فقیرانه زندگانی نمی‌کرده‌اند ، غذای خوب می‌خورده‌اند و جامه‌ خوب می‌پوشیده‌اند و مرکب خوب سوار می‌شده‌اند ، از طیبات دنیا استفاده‌ می‌کرده‌اند . امام صادق وقتی به خانه شخصی می‌رود و می‌بیند آن شخص خانه‌ کوچکی دارد با اینکه متمکن است ، می‌فرماید : چرا خانه وسیعتری برای خود تهیه نمی‌کنی ؟ می‌گوید : این خانه ، خانه پدری من است ، پدرم در اینجا زندگانی کرده است . می‌فرماید : شاید پدرت شعور نداشته ، آیا تو هم باید مثل او شعور نداشته باشی ؟ ! تو می‌خواهی یک عمر جرم بی شعوری پدرت را بدهی ؟ ! این امور است که در ظاهر مخالف یکدیگر شمرده می‌شود ، و این است امری‌ که ممکن است یک نقطه ضعف در تشیع شمرده شود . ولی نه ، این طور نیست‌ ، من از همین مثال استفاده می‌کنم که اینطور نیست و نقطه قوت شیعه در همین است . مقدمه عرض می‌کنم ما اگر یک پیشوای معصوم داشته باشیم که‌ بیست سال یا سی سال در میان ما باشد و یا یک پیشوا داشته باشیم که ٢٥٠ سال در میان ما باشد ، البته اگر تنها ٢٠ سال در میان ما باشد آنقدرها تحولات