ابتدا بین سیرت و طریقه ائمه اطهار با یکدیگر تعارض و تناقض دیده‌ می‌شود ، ممکن است مثلا رسول اکرم ( ص ) یک طور عمل کرده باشد و امیرالمؤمنین طور دیگر ، و یا این که هر دو بزرگوار طوری عمل کرده باشند و امام باقر و امام صادق طوری دیگر . این تعارضها و تناقضهای ظاهری زیاد دیده می‌شود ، و به عنوان مثال بعضی را عرض خواهم کرد ، و چون همه به‌ عقیده ما معصومند و فعل همه آنها مانند قولشان حجت است پس ما در عمل‌ چه کنیم ؟ تابع کدام سیرت و کدام عمل باشیم ؟ ما به دلیل اینکه امامت‌ اهل بیت عصمت را پذیرفته‌ایم و سخنان آنها و افعال آنها را حجت می‌دانیم‌ و معتقدیم رسول خدا ما را به آنها ارجاع فرموده است از لحاظ آثار و ماثر دینی از اهل سنت و جماعت غنی تر هستیم ، بیش از آنها حدیث و خبر داریم ، بیش از آنها حکمتهای اخلاقی و اجتماعی داریم ، بیش از آنها دعاهای پر ارزش داریم که خود دعاها باب بزرگی است از معارف و تعلیمات اخلاقی و اجتماعی اسلام و باید مستقلا در اطراف آن بحث شود . آنها به اندازه ما سیرت ندارند و از این جهت نیز ما از آنها غنی تر هستیم . لهذا کسانی که حساب کرده‌اند می‌گویند که تمام صحاح سته اهل تسنن‌ به اندازه کتاب کافی ما حدیث ندارد . چون در مدتها پیش بوده که دیده‌ام‌ و البته خودم این حساب و مقایسه را نکرده‌ام از قول دیگران نقل می‌کنم ، الان هم عدد و رقم این دو یادم نیست ، اجمالا آنچه به خاطرم مانده این‌ است که " کافی " متجاوز از شانزده هزار حدیث دارد . این به نوبه خود یک افتخاری برای شیعه شمرده شده و به همین دلیل شیعه خود را محتاج به‌ قیاس و استحسان ندیده است و همیشه به این مطلب افتخار کرده است . حال‌ می‌خواهم عرض کنم همین چیزی که نقطه