استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٢ - ارث زوجين

شما مالى از خودش داشته باشد، بايد سهم ديه آنها را بدهد، در غير اين صورت بر ذمّه او مى‌ماند؛ هر وقت توانايى پيدا كرد، قابل تعقيب است و اگر بچّه‌ها بعد از بلوغ و رشد عقلى كافى او را ببخشند، همه چيز تمام مى‌شود.

سؤال ١٥٩٧- يكى از علما با فرزند جوانش، كه جهادگر جبهه‌هاى حق عليه باطل بود، هر دو در نيمه شب به دست عوامل يكى از گروهكها شهيد شدند؛ يكى را كشتند و صحنه تصادف تصنّعى برايش ايجاد كردند و پس از قتل صدماتى بر بدنش وارد كردند و ديگرى را در آب بسيار كم‌عمق خفه كردند و متأسّفانه به پرونده‌هاى ايشان رسيدگى نشده است. اگر اولياى دم (با توجّه به سفارش قرآن شريف مبنى بر اولويّت عفو) فقط قصاص را عفو كنند، در مورد ديه و كفّارات حكم چيست؟

جواب: هرگاه صاحبان خون از قصاص صرفنظر كنند، مى‌توانند آن را مشروط به ديه (يا كمتر يا بيشتر از آن) نمايند؛ ولى موافقت قاتل يا قاتلين در آن شرط است و اگر آنها موافقت نكنند، تنها قصاص جايز است. و اگر بطور مطلق عفو نمايند، ديه‌اى نيز نصيب آنها نمى‌شود و در هر صورت بايد كفّاره قتل عمد را بپردازند، كه در زمان ما دو چيز بيشتر نيست. و ديه آسيب رساندن به جسد مقتول به خود او تعلّق مى‌گيرد و بايد در مصارف خير مصرف گردد.

سؤال ١٥٩٨- اين جانب يكى از كارمندان اداره راه و ترابرى استان مركزى هستم، ماشينى از اداره در دست اين حقير بود كه براى امورات اداره از آن استفاده مى‌كردم، امّا متأسّفانه در وقت ادارى با يكى از همكاران به دنبال كار اداره در جادّه اراك- شازند چپ كرديم كه در اين حادثه همكارم صدمه سختى ديد و متأسّفانه بعد از ٥٢ روز بى‌هوشى فوت كرد. كارشناس راننده را مقصّر قلمداد مى‌كند. از طرفى ماشين اداره، بيمه سرنشين نداشته است، اكنون خانواده آن مرحوم درخواست ديه مى‌كنند. آيا مى‌شود ماشين اداره، آن هم برون شهرى، بيمه نباشد؟ در صورتى كه در روزهاى اوّل بيمه ضمانت كرده بود كه من را از زندان آزاد كند، ولى حالا مى‌گويد