استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٣ - فصل سى و سوّم احكام مجهول المالك و اموال گمشده

سؤال ١١٦٤- آيا مال پيدا شده را، در صورتى كه از يافتن صاحب آن مأيوس شديم، مى‌توانيم در امورات مسجد صرف كنيم؟

جواب: مى‌توانيد آن را تملّك كنيد و سپس به مسجد بدهيد، يا به نيازمندان صدقه داده شود.

سؤال ١١٦٥- بنده در اداره فروش يك كارخانه توليدى مشغول خدمت بودم، متأسفانه مورد وسوسه شيطان قرار گرفته و كارى خلاف شرع انجام دادم، به اين صورت كه تعداد خيلى كم و جزئى محصولات كارخانه را به بازار آزاد فروختم (البته عقيده من اين بود كه چون محصول كارخانه را مى‌فروشم و كارخانه نيز از اين لحاظ نه تنها ضرر نمى‌كند، بلكه محصولاتش براحتى به فروش مى‌رود، از لحاظ شرعى اشكالى ندارد)؛ ولى الآن به اين نتيجه رسيدم كه اين طرز فكر نيز وسوسه شيطان بود. به هر حال تصميم دارم پولى را كه از اين طريق به دست آورده ام از خود دور كنم. از امام جماعت مسجد پرسيدم، گفتند:" بايد خمس اين مال را بدهيد تا حلال شود" ولى من خودم فكر مى‌كنم مالى كه از راه اختلاس بدست بيايد حرام است و تصميم دارم كه تمام اين مال را در راه رضاى خدا خرج و صرف مستمندان كنم. آيا چنين كارى اسراف نيست؟ با توجه به اين كه من وضع مالى خوبى ندارم و شايد خودم نيز از جمله مستمندان باشم و اگر اسراف است چه بايد كرد؟

جواب: در صورتى كه به صاحبان آن پول، يعنى صاحبان كارخانه، دسترسى داريد بايد حتماً به آنها برسانيد و لازم نيست بگوييد از چه محلّى بوده است، بلكه مى‌توانيد به حساب بانكى آنها واريز كنيد يا به شخص ناشناسى بدهيد كه نزد آنها ببرد و بگويد اين را يكى از بدهكاران داده است كه به شما برسانم و امثال اين راهها؛ ولى اگر صاحبان را نمى‌شناسيد، يا بكلّى از دسترس بيرون رفته‌اند، بايد تمام آن را به فقرا و نيازمندان بدهيد و چنانچه خود شما از نيازمندان هستيد مجاز هستيد سهمى از آن را براى خودتان برداريد.