استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٠ - احكام حضانت

احاديثى، از جمله روايت ايّوب بن نوح‌ [١]، نيز دلالت بر اين مسأله دارد. نظر حضرتعالى در اين مسأله چيست؟

جواب: در صورتى كه مصالح فرزندان واقعاً به خطر بيفتد و گرفتار ضرر عاطفى شديدى شوند، مى‌توان حضانت را به مادر سپرد.

سؤال ١٠٦٤- زنى هستم كه چندين سال قبل، بنا به عللى همسرم مرا طلاق داد و حضانت تنها فرزندمان، كه دخترى خردسال بود، نيز به من سپرده شد. با تمام مشكلات اقتصادى كه جهت تأمين مخارج زندگى دخترم وجود داشت، او را بزرگ نمودم، حال كه دخترم به سنّ ازدواج رسيده است، شوهر سابقم اصرار دارد كه دختر را از من بگيرد. قابل ذكر است كه:

١- در طول مدّتى كه از هم جدا شده‌ايم، هيچ گونه كمكى از جانب شوهر سابقم براى دخترش نرسيده است.

٢- چون دخترم در طول اين مدّت پدرش را اصلًا نديده است، شديداً در برابر تقاضاى پدرش امتناع مى‌كند، با توجّه به مطالب فوق به دو سؤال زير پاسخ فرماييد:

الف) آيا شوهرم حق دارد دختر را از من بگيرد؟

جواب: هرگاه دختر به سنّ بلوغ رسيده، نه پدر مى‌تواند او را اجبار كند و نه مادر؛ بلكه نزد هر كدام ميل داشته باشد، مى‌تواند زندگى كند.

ب) نفقه دخترم بر عهده كيست؟ آيا مى‌توانم حقوق و نفقه او را از شوهر سابقم مطالبه كنم؟

جواب: در صورتى كه به ميل خود نفقه او را داده‌ايد، نمى‌توانيد از پدر او چيزى بگيريد؛ ولى اگر پدر نفقه او را نمى‌داده و شما به اين قصد نفقه او را داده‌ايد كه از او بگيريد، حق داريد كه نفقه را مطالبه كنيد.

[١]. وسائل الشّيعه، جلد ١٥، ابواب احكام الاولاد، باب ٨١، حديث ٦ و ٧.