استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - اولياى عقد

سر مى‌برند، آيا در اينجا اذن پدر ساقط است؟

جواب: اگر شوهرى كه براى دختر پيدا شده شرعاً و عرفاً كفو و مناسب او باشد، پدر حقّ مخالفت ندارد؛ ولى بايد تحقيق كرد كه آيا پدر دليلى براى مخالفت خود دارد يا نه؟

سؤال ٩١٩- دخترى ٢٣ ساله و داراى مدرك تحصيلى ليسانس هستم، مدت يك سال است فارغ التحصيل شده ام و به علت نيافتن شغل مناسب در خانه به سر مى‌برم. از زمانى كه به خاطر دارم مادرم به دلايلى، كه براى هيچ فرد عاقلى قابل قبول نيست، خواستگارانم را جواب مى‌كند، حتى بدون اين كه من يا پدرم اطّلاع داشته باشيم. در آن زمان چون مشغول به تحصيل بودم و خود نيز تمايلى به ازدواج نداشتم، اين امر چندان برايم مهم نبود، ولى حالا كه تصميم به ازدواج با شخص مؤمن و متعهدى، كه پسر عمّه ام نيز مى‌باشد، گرفته ام مخالفت غير منطقى و اخلاق ناسازگار مادرم برايم مشكل‌ساز شده است. جوان مورد نظر كه به همراه خانواده‌اش از من خواستگارى كرده، از هر جهت مورد اطمينان و قابل قبول تمامى كسانى است كه او را مى‌شناسند، و از آن كه پدرم تحت نفوذ مادرم مى‌باشد با حرف ايشان مخالفت نمى‌كند، آيا در چنين صورتى اجازه والدين شرط است؟

جواب: در صورتى كه خواستگار، از نظر دينى و جهات اجتماعى، كفو و هم‌شأن بوده باشد، مخالفت پدر ضررى ندارد و رضايت مادر نيز شرط نمى‌باشد.

سؤال ٩٢٠- اگر پدرى دختر ٢ ساله خود را به عقد پسرى درآورد و دختر پس از بلوغ بگويد: «به اين ازدواج راضى نيستم» حكم شرعى چنين ازدواجى چيست؟

جواب: در صورتى كه ازدواج مذكور در آن زمان كه صورت گرفته به مصلحت دختر بوده بايد آن را بپذيرد؛ ولى اگر مصلحت او نبوده، ازدواج مزبور از اصل باطل است، و غالباً در عصر و زمان ما ازدواج دختران كوچك توسّط پدرها به مصلحت آنان نيست.