استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩ - احكام مصدود و محصور

مرا از احرام خارج نماييد»، طواف و نماز و سعى را به نيابت او انجام داده و ابلاغ كردم تا او تقصير نموده سپس طواف نساء و نماز آن را به نيابت او انجام دادم و او را به ايران فرستادند. متأسّفانه در اواخر ماه ذيحجّه از دنيا رفت، بعداً در باب محصور به مسأله ديگرى برخورد كردم مبنى بر اين كه: «محصور بايد براى قربانى در منى نايب بگيرد» در رابطه با اين واقعه جواب مسائل ذيل را مرقوم فرماييد:

الف) با توجّه به اين كه اگر كسى بعد از احرام و دخول حرم از دنيا برود، حجّ او مجزى است، آيا اين حكم فرد مذكور را، با اين كه در غير حرم با چند روز فاصله از دنيا رفته، شامل مى‌شود؟

جواب: اين حكم شامل چنين شخصى نمى‌شود.

ب) بر فرض عدم شمول، با توجّه به شك در صحّت احرام او، آيا مى‌توان حكم به عدم محرم شدن او نمود؟

جواب: اين مقدار براى اثبات احرام كافى نيست، بنابراين نمى‌توانيد او را محرم حساب كنيد.

ج) در اين فرض آيا طواف نساء بر او واجب بوده است؟

جواب: انجام طواف نساء در اين مورد موافق احتياط است، و عمل نايب در فرض مسأله كافى است.

د) بر فرض وجوب، آيا طواف نسائى كه به نيابت او، در ضمن عمره مفرده، انجام شده كفايت مى‌كند؟

جواب: ظاهر اين است كه كفايت مى‌كند.

ه-) بر فرض حكم به صحّت احرام او، آيا اعمال انجام شده مجزى است، يا اين كه لازم است در سال آينده به نيابت او در منى قربانى نمايند؟

جواب: قربانى لازم نيست.

و) در صورتى كه قبلًا حج در ذمّه او مستقر شده باشد، آيا ورثه آن مرحوم، وظيفه‌اى دارند؟