استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٦ - ضمان طبيب

بيمار برائت بگيرد.

سؤال ١٧١٩- غالباً و بويژه در درمانگاههاى دولتى به بيماران توصيه مى‌شود كه فلان دندان قابل معالجه مى‌باشد و همه اصرار بر نكشيدن آن مى‌نمايند؛ آيا كشيدن دندان در اين حالت براى پزشك ضمانت دارد؟ اگر به خاطر وضع اقتصادى يا عدم بينش فرهنگى انجام شود، ضمان شرعى دارد؟

جواب: در صورتى كه دندان خراب است و بعضى به علل مختلف ترجيح مى‌دهند آن را بكشند و طبيب توجيه لازم را نموده، ولى بيمار اصرار در كشيدن آن دارد اشكالى ندارد.

سؤال ١٧٢٠- اگر تزريق آمپول منجر به عارضه، يا فوت شود، آيا تزريق‌كننده در موارد ذيل ضامن است؟

الف) اشتباه در تجويز پزشك باشد.

ب) تزريق‌كننده مجوّز بهدارى دارد؛ امّا قواعد تزريقات را رعايت نكرده باشد.

ج) تزريق‌كننده مجوّز بهدارى دارد، و قواعد تزريقات را نيز رعايت كرده باشد.

د) تزريق‌كننده مجوز بهدارى ندارد.

جواب: در مورد اوّل پزشك ضامن است. در مورد دوّم تزريق‌كننده ضامن است. در مورد سوّم چنانچه مرگ يا عارضه ناشى از خطاى تزريق‌كننده باشد ضامن است؛ مگر اين كه قبلًا بطور خصوصى يا بطور عام از بيماران خود برائت گرفته باشد و اگر به خاطر عيب و علّت غير عادى در بيمار بوده، ضامن نيست. و در مورد چهارم تزريق‌كننده ضامن است.

سؤال ١٧٢١- اگر خون گرفتن منجر به عارضه گردد، چه حكمى بر آن مترتّب است؟

جواب: مانند مسأله سابق است.

سؤال ١٧٢٢- با توجّه به اين كه تجويز دارو (به استثناى داروهاى بدون نسخه) به عهده پزشك است نه داروساز، اگر بيمارى به حال اضطرار به داروساز مراجعه كند و