استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٥ - ضمان طبيب

خود، كوتاهى و سهل‌انگارى نكرده باشد ضامن نيست.

سؤال ١٧١٧- چنانچه پزشك معالج، عمداً يا سهواً در مداواى بيمار يا مجروحى كه مسئوليّت درمان وى را پذيرفته است، كوتاهى ورزد و در نتيجه آن شخص در اثر سرايت بيمارى و يا جرح سابق، صدمه ديده و يا تلف شود، آيا طبيب مسئوليّت خواهد داشت؟

جواب: در صورتى كه مريض در شرايط خطرناكى باشد و اولياى مريض او را به طبيب بسپارند كه از او مراقبت كند و طرفين يا خصوص طبيب بداند كه اگر از بيمار غفلت كند، خطرى بيمار را تهديد مى‌كند، چنانچه طبيب اين مسئوليّت را پذيرفته باشد، و از انجام وظيفه تخلّف نمايد، در برابر نتيجه آن مسئول است و اگر عمداً و به قصد زيان رساندن به مريض اين كار را كرده باشد، قتل عمد، يا جرح عمد محسوب مى‌شود و در غير اين صورت، شبه عمد است.

سؤال ١٧١٨- معالجات دندانپزشكى ممكن است با شكست يا كوتاهى عمر دندان همراه شود، لطفاً بفرماييد:

الف) اگر دندانپزشك سعى كافى و دقّت لازم را نموده باشد، ولى در حين معالجه ضررهايى به دندان و دهان برسد، چه حكمى دارد؟

جواب: هرگاه اين گونه ضررها طبيعى باشد و معمولًا در غالب موارد رخ مى‌دهد، ضامن نيست، در غير اين صورت اگر از مريض برائت نگرفته باشد، ضامن است.

ب) اگر بعد از معالجه، با وجود دقّت كافى در معالجه، عوارضى براى بيمار به وجود آيد چطور؟

جواب: مانند مسأله سابق است.

ج) در هر حال آيا اتمام حجّت با بيمار قبل از معالجه لازم است؟

جواب: براى اين كه مشكلى براى طبيب پيش نيايد، بهتر است كه در هر حال از