استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٤ - ضمان طبيب

ضامن است. حالت دوّم آن است كه فرا گرفتن آن مسائل را وظيفه طبيب نمى‌دانند؛ بلكه جزء تكامل علم محسوب مى‌شود. در اين صورت مسئول نيست.

سؤال ١٧١٣- برخى از افراد عادى (كه در مسائل پزشكى تخصّصى ندارند) در امر پزشكى دخالت و قرص، آمپول يا دارويى را براى مريض توصيه مى‌نمايند. در صورتى كه اين امر منجر به مرگ يا آسيب جسمى شود، آيا آنها ضامن هستند؟

جواب: كار خلافى كرده و مجازات دارد، ولى ضامن ديه طرف نيست؛ مگر اين كه شخصاً دارو را به او تزريق كرده يا خورانده باشد.

سؤال ١٧١٤- در مراكز آموزشى، درمانى و پزشكى دولتى دستياران، بويژه در سالهاى نخست، بايد با حضور و راهنمايى اساتيد خود، اقدام به عمل جرّاحى نمايند. در صورتى كه دستيار با اجازه استاد خود، يا به اين اميد كه استاد مى‌گويد: «شما كار را شروع كنيد، من هم مى‌رسم» (ولى استاد حاضر نمى‌شود)، به تنهايى يا با همراهى ساير دستياران، عمل جرّاحى را به پايان برساند و آسيبى به بيمار وارد شود كه ناشى از عدم حضور استاد است، مسئول كيست؟

جواب: دستيار مسئول است؛ مگر اين كه تخلّف استاد از قول خود سبب اين مشكل شده باشد كه در اين صورت نيز دستيار مقصّر است؛ ولى مى‌تواند خسارتى را كه پرداخته از استاد كه او را مغرور ساخته بگيرد.

سؤال ١٧١٥- آيا اقدامات پزشكى طبيب در غير رشته تخصّصى خود كه آگاهى لازم را در آن ندارد، و باعث تشديد بيمارى يا بروز عارضه‌اى جديد در بيمار مى‌شود يا منجر به فوت بيمار مى‌گردد، موجب ضمان است؟

جواب: آرى، موجب ضمان است.

سؤال ١٧١٦- در صورتى كه بيمار يا ولىّ او به پزشكى كه در كارش متخصّص و داناست، اجازه معالجه دهد، آيا در صورت مرگ بيمار، پزشك ضامن است؟

جواب: در صورتى كه پزشك از پيامدهاى احتمالى برائت بجويد و در كار