استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٤ - موجبات حدّ زنا

سؤال ١٣٩٣- زن و مردى كه هر دو متأهّل بوده‌اند بر حسب پيشامدها و جور شدن امكاناتى (مثل اعتياد شوهر و غيره) به يكديگر نزديك شده و در حد تقبيل و مانند آن تماس داشته‌اند، ولى عمل دخول انجام نشده است. خوشبختانه بعدا توبه كرده‌اند، حال سؤال اين است كه پس از طلاق زن (كه محرك آن، اين آشنايى نبوده)، آيا اين دو مشمول حكم زناى محصنه مى‌شوند و براى هميشه به هم حرام هستند.

جواب: آنها به يكديگر حرام ابدى نيستند و حكم زناى محصنه ندارند؛ ولى بايد جدّاً از آن گناه خود توبه كنند.

سؤال ١٣٩٤- اگر كسى با زن مرده‌اى نزديكى كند، آيا جرم زنا صورت گرفته و حدّ زنا دارد؟

جواب: آرى زنا صورت گرفته و حدّ شرعى دارد.

سؤال ١٣٩٥- آيا در جهت اثبات زناى زوجه، شهادت زوج به ضميمه شهادت فرزندان، يا شهادت فرزندان به تنهايى كفايت مى‌كند؟

جواب: شهادت آنها در صورتى كه شرايط شهادت در آنها جمع باشد، كافى است؛ ولى اگر زوج جداگانه مدّعى باشد بايد چهار شاهد بياورد.

سؤال ١٣٩٦- يكى از راههاى ثبوت زنا چهار بار اقرار نزد حاكم شرع است؛ فرض كنيم مأمورين انتظامى شخصى را به اتّهام اين فعل حرام در يكى از جلسات محاكمه نزد قاضى آوردند و قاضى از او پرسيد: «آيا قبول دارى مرتكب فعل حرام زنا شده‌اى»؟ و متّهم در پاسخ بگويد: «آرى، قبول دارم».

الف) آيا بهتر است قاضى اقرار دوّم، سوّم و چهارم را در همان جلسه محاكمه از متّهم اخذ كند، يا بايد اين كار در جلسات متعدّدى انجام شود؟

جواب: اقرارهاى چهارگانه در يك مجلس خالى از اشكال نيست؛ بعلاوه قاضى وظيفه ندارد از متّهم سؤال كند كه تو اين كار را كرده‌اى يا نه؟ بلكه بايد