استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٨ - فصل چهل و سوّم احكام وصيّت

آخر عمر چيزى را ببخشد، وصيّت مازاد بر ثلث نافذ نيست.

سؤال ١٣٢٦- چندى قبل يكى از دوستان به رحمت ايزدى پيوست، از ايشان وصيّتنامه‌اى به جاى مانده كه طبق آن بايد ثلث دارائى‌اش صرف مخارج كفن و دفن و نماز و روزه شود و هر چه باقى ماند كار خير انجام شود، اكنون براى ما دو سؤال پيش آمده، لطفاً جواب اين دو سؤال را روشن فرماييد:

الف) ايشان مقدار نماز و روزه را معيّن نكرده است، براى اجراى وصيّت ايشان چند سال بايد نماز و روزه بخريم؟

جواب: اگر مقدار ثلث زياد است، به اندازه‌اى كه احتمال مى‌دهيد از او نماز و روزه فوت شده، و يا عيب و اشكالى داشته استيجار كنيد، و بقيّه را در كار خير مصرف نماييد.

ب) آيا مصرف يك سوّم اموال ايشان جهت كار خير فوريّت دارد، يا مى‌توان با تأنّى و در درازمدت انجام داد؟

جواب: بايد در كوتاه مدّت انجام گيرد.

ج) آيا اثاث معمول منزل، مثل ظروف و وسايل آشپزخانه، بايد در محاسبه اموال بطور دقيق بيايد؟

جواب: آرى، آن هم بايد محاسبه شود.

سؤال ١٣٢٧- شخصى در وصيّتنامه دوّم خود چنين مى‌نويسد:

«خانه‌اى در خيابان فلان دارم، آن را به فرزندم يوسف منتقل كردم، به شرط آن كه اختيار فسخ مادام الحيات با خودم باشد. و قطعه زمينى كه داراى دو سند مى‌باشد به دو دخترم، محبوبه و منيره، براى جهيزيّه آنها منتقل نمودم، و اختيار فسخ در اين مورد نيز مادام‌الحيات با خودم مى‌باشد» با توجّه به عبارات فوق، آيا اين وصيّت مصداق هبه است، يا صلح تلقّى مى‌شود؟ و آيا اختيار فسخ مادام‌الحيات ضررى به صحّت آن وارد نمى‌كند؟

جواب: ظاهر اين است كه اين واگذارى به صورت هبه، يا صلح بلاعوض- كه‌