استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - ٧- مجسّمهسازى

شخصى را بدهند، مثلًا مى‌گويند: «همان كسى كه قدّش كوتاه است» يا «شكمش بزرگ است» و مانند اين تعبيرات؛ اگر آن فرد را ما بشناسيم و بدانيم با اين حرفها ناراحت مى‌شود، آيا غيبت محسوب مى‌شود؟

جواب: در صورتى كه اين صفات در عرف جنبه مذمّت داشته باشد جايز نيست.

سؤال ٧٤٣- در جريان تبليغات براى انتخاب رئيس جمهور و يا وكلاى مجلس، ذكر نيكى‌ها يا بدى‌هاى شخصى كه داوطلب است و يا ذكر جريانات خوب يا بد كه ايشان مسبّب آن بوده، داخل در مبحث غيبت است؟

جواب: در صورتى كه براى شناخت آنها لازم باشد و قصد هتك و اهانت نداشته باشد، مانعى ندارد.

سؤال ٧٤٤- آيا بررسى كارهاى مسئولين نظام جمهورى اسلامى در غياب آنها، با عنايت به مفاد حديث شريف «كُلُّكُمْ راع وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ» [١] از نظر شرع مقدّس اسلام، غيبت محسوب مى‌شود؟

جواب: بررسى مسائل اجتماعى و انتقادهاى سازنده و مثبت از مسئولين غيبت محسوب نمى‌شود.

٩- دروغ‌

سؤال ٧٤٥- دروغ را تعريف بفرماييد؟ آيا از گناهان كبيره است؟

جواب: هر سخنى را كه انسان بر خلاف واقع بگويد، دروغ است و از گناهان كبيره محسوب مى‌شود.

سؤال ٧٤٦- آيا مواردى وجود دارد كه دروغ گفتن واجب باشد؟

جواب: در مورد اصلاح ذات البين، يا نجات دادن جان مسلمان، يا امور مهمّه‌

[١]. ميزان الحكمه، باب ١٧٠٠، حديث ٨٠٣٤.