استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - مسائل متفرّقه روزه

مسجد الحرام و مسجد النّبى (صلى الله عليه و آله) قبل از اذان مغرب، سفره افطار گسترده شده و به محض شروع اذان مغرب (كه با اذان مغرب واقعى به نظر اكثر علماى اماميّه يك ربع فاصله دارد) همه شروع به افطار نموده و از ديگران نيز دعوت به افطار مى‌نمايند، و در صورت عدم افطار موجب انگشت‌نما شدن و بعضاً وهن شيعه مى‌شود و تقيّه مداراتى در اينجا ضرورى‌تر از شركت در نماز مغرب به نظر مى‌رسد، آيا اجازه مى‌فرماييد كه شيعيان در هتل‌ها بمانند و هنگام مغرب در ماه مبارك در مساجد حاضر نشوند؟ يا اين كه حضور يافته و تقيّهً افطار نمايند؟

جواب: بهتر است براى نماز مغرب در مسجد حضور يابند و اگر به آنها اصرار بر افطار شود، مى‌توانند افطار كنند و روزه آنها صحيح است.

سؤال ٤٥٠- اگر انسان افسرده باشد، نه از نوع خيلى شديد؛ بلكه از نوعى كه دكترها و روانشناسان تشخيص افسردگى دهند و در اين مدّت نمازش را عمداً ترك كند و روزه هم نگيرد و به خدا بدگمان شود و از رحمت او مأيوس گردد. و كشف حجاب كند، در حالى كه عقلش سر جايش است و آگاه و عاقل است، حكمش چيست؟

جواب: انسان بايد هميشه به خداوند قادر مهربان اميدوار باشد و آنچه را او دستور داده از نماز، روزه، حجاب، يا ساير وظايف دينى انجام دهد و از رحمت واسعه او مأيوس نباشد، كه نااميدى از گناهان كبيره است و هيچ كس حق ندارد به بهانه افسردگى وظايف شرعى خود را ترك كند؛ مگر اين كه بر اثر بيمارى افسردگى عقل و هوش خود را از دست بدهد.