مطلب را خلافِ واقع نقل نكند. با اين مقدمه، مى توان تاريخ مبانى رجالى را از عصر صدور روايات، يعنى عصر معصومان عليهم السلام آغاز كرد. در واقع، معصومان عليهم السلام كه در باور شيعه، عصر ظهور و حضور آنها در بين مردم تا زمان غيبت امام دوازدهم ادامه داشته است، يكى پس از ديگرى در ارائه مبانى و معيارهاى نقل صحيح روايات كوشيده اند. روايت ياد شده ، نمونه اى است از اين كوشش كه در آن، حضرت على عليه السلام به عنوان جانشين و ادامه دهنده راه نبوّت، معيارهاى نقل صحيح سخن پيامبر اكرم را (برفرض صحّت صدور اين روايت) ارائه داده است. پس از عصر حضور معصوم عليه السلام، براساس ميراثى كه دانشمندان اسلام شناس شيعه از آن پيشوايان دارند، مبانى رجالى و ارزشيابى حديث، به طور كلّى، راه تدوين و تحوّل خود را مى پيمايد. در اين جا با تفكيك دوره معصومان عليهم السلام از دوره هاى پس از ايشان به بيان تاريخچه مبانى رجالى و شيوه هاى ارزشيابى حديث در نزد شيعه مى پردازيم.