ويژگى هايى كه در پذيرش و يا ردّ [ خبر آنها ] تأثير دارند و نيز در تشخيص هويت آنها به هنگام اشتباه ، بحث مى كند. [١] در اين تعريف، موضوع كار دانشيان رجال، فقط افراد و اوصاف و ويژگى هاى آنها نيست ؛ بلكه «سند» هم موضوع كار است. ممكن است از اين تعبير، مطلق هر آنچه براى اعتماد بر روايت قابل بحث است، فهميده شود؛ چه بحث از افراد باشد، چه نباشد، مانند اين كه روايت در كتاب خاصّى آمده باشد. غير از اين، اصطلاح «سلسله سند» در تعريف به كار رفته است كه مى تواند موضوع را باز هم گسترده تر كند . اين واژه، يادآور مباحثى است كه در آنها رجالى تلاش مى كند اتّصال واقعى سلسله سند را بيابد و اگر كسانى به طور آشكار يا پنهان از حلقات متّصل سلسله سند افتاده باشند، آنها را بازشناسد. ٣. دانشى است كه براى شناسايى راويان حديث از اين جهت كه راوى حديث اند (چه در تشخيص هويت و چه در اوصاف مدح و ذمّ آنها) وضع شده است. [٢] در اين تعريف نيز فقط راويان، موضوع كارِ رجالى هستند. ٤. دانشى است كه در آن از حالات راويان از جهت اتّصاف به شرايط قبول خبر

[١] تنقيح المقال، ج١ (الفوائد الرجالية)، ص١٧٢ .طبق اين تعريف، موضوع علم رجال، راويان اخبارِ پيشوايان دين هستند كه در برخى از موضوعات ، ممكن است يك فرد از آنها و در برخى موضوعات ديگر، دسته اى از آنها با عنوانى معيّن ، مورد نظر باشد. ٢. دانشى است كه با آن مى توان ويژگى هاى «خبر واحد» را از جهت صحّت و ضعف و مانند آن ، با آگاهى از سند و راويان سلسله سند، چه از جهت تشخيص هويت راوى و چه از جهت اوصاف مدح، ذم و مانند اينها شناسايى كرد همان جا.[٢] همان جا .