مبانى حجّيت آراى رجالى
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

مبانى حجّيت آراى رجالى - صرّامى، سيف اللّه - الصفحة ١٤٨

كتب يونس وحديثه لا يعتمد عليه . [١] يعنى به اين ترتيب ، اشكال ابن وليد به محمّد بن عيسى در رواياتى بوده كه وى از يونس نقل كرده است . اگر چنين باشد ، نقد ابن نوح هم بر او در بحث استثنا از روايات محمّد بن احمد ، اين است كه با وجود ظاهر عدالت و وثاقت محمّد بن عيسى ، دليلى ندارد كه روايات او را از يونس بن عبد الرحمان ، رد كنيم . البته اگر اين معنا را هم در مورد «بأسناد منقطع» نپذيريم ، به هر حال ، باز هم به دليل قيدى (بأسناد منقطع) كه به استثناى محمّد بن عيسى وارد شده ، هر معنايى كه داشته باشد ، نمى توان نقد ابن نوح را بر ابن وليد ، دليل بر اين دانست كه محور و تأكيد ابن وليد بر خود راويان بوده ، نه روايت ها .

٧ ـ ١ . فراوانى روايت از معصوم عليه السلام

برخى از صاحب نظران ، عنوان كلّى ديگرى را نقل كرده اند كه گفته شده دلالت بر معتبر بودن افراد مصاديق آن مى كند . اين عنوان «فراوانى روايت از معصوم عليه السلام» است . براى اين نظر ، سه روايت مطرح كرده اند و بر سند و دلالت آنها اشكال گرفته اند . [٢] هر سه روايت از اختيار معرفة الرجال ، مشهور به رجال الكشّى نقل شده است .

در روايت اوّل به نقل از امام صادق عليه السلام آمده است : أعرفوا منازل الرجال منّا على قدر رواياتهم عنّا . [٣]

جايگاه و ارزش رجال را نزد ما از روى مقدار رواياتى كه از ما نقل مى كنند ، بشناسيد .


[١] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[٢] همان جا .[٣] كلّيات فى علم الرجال ، ص٢٩١ .[٤] معجم رجال الحديث ، ج١ ، ص٧٤ و ج١٥ ، ص٤٧ .[٥] رجال نجاشى ، ص٣٤٨ .[٦] كلّيات فى علم الرجال ، ص٢٩٢ .[٧] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[٨] الفهرست ، ص١٤٥ .[٩] البته خود شيخ طوسى در شرح حال محمّد بن عيسى بن عبيد ، ظاهرا سخن ابن وليد را بر محور راوى معنا كرده نه روايت (الفهرست ، ص١٤٠ : ضعيف استثناه أبو جعفر) ؛ ولى اين اجتهاد شيخ در سخن ابن وليد ، ضررى به ظهور نقل او نمى زند .[١٠] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[١١] رجال النجاشى ، ص٣٣٣ .[١٢] معجم رجال الحديث ، ج١ ، ص٧٨ .[١٣] اختيار معرفة الرجال ، ج١ ، ص٥ .