مبانى حجّيت آراى رجالى
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

مبانى حجّيت آراى رجالى - صرّامى، سيف اللّه - الصفحة ١٤٧

عيسى بن عبيد را ثقه نمى داند؟ به نظر مى رسد اين برداشت ، صحيح نيست ؛ چرا كه ابن وليد ، محمّد بن عيسى را مانند بسيارى ديگر از افراد كه شمارش كرده ، به طور مطلق استثنا نكرده ، بلكه گفته است : ... أو عن محمّد بن عيسى بن عبيد بأسناد منقطع . [١] ... يا آنچه از عيسى بن عبيد با سندى منقطع نقل مى كند ... . اگر موضوع ، صرفا وثاقت يا عدم وثاقت محمّد بن عيسى بود ، بايد مانند بقيه (براساس برداشتِ راوى محور) به طور مطلق او را هم استثنا كند . امّا مراد از اسناد منقطع در اين جا چيست؟ برخى گفته اند مراد اين است كه بين محمّد بن احمد و محمّد بن عيسى واسطه اى از راويان مفقود نشده باشد و سند ، متّصل باشد كلّيات فى علم الرجال ، ص٢٩٣ . ولى اين برداشتْ صحيح به نظر نمى آيد ؛ زيرا اگر چنين بود ، خصوصيتى براى ذكر محمّد بن عيسى وجود نداشت ؛ چرا كه در اين صورت ، روايت مُرسل مى شد وابن وليد ، روايت هاى مرسل محمّد بن احمد را در قسمت هاى قبلى سخن خود رد كرده است ، آن جا كه مى گويد : ... أو ما رواه عن رجل أو يقول بعض أصحابنا ... أو يقول في حديث أو كتاب ولم أروه ... با اين سخنان ، ابن وليد هر روايتى را كه از كسى نقل كند و سندش به او متّصل نباشد ، مردود مى داند ؛ چه محمّد بن عيسى بن عبيد باشد ، چه غير از او . البته ممكن است اين معنا را نه به دليل دلالت خود لفظ بر آن ، بلكه به قرينه آنچه نجاشى در شرح حال محمّد بن عيسى بن عبيد از ابن وليد نقل كرده ، بيان كرده باشند . نجاشى در شرح حال محمّد بن عيسى مى گويد : و ذكر أبو جعفر بن بابويه عن ابن الوليد انّه قال : ما تفرّد به محمّد بن عيسى من


[١] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[٢] همان جا .[٣] كلّيات فى علم الرجال ، ص٢٩١ .[٤] معجم رجال الحديث ، ج١ ، ص٧٤ و ج١٥ ، ص٤٧ .[٥] رجال نجاشى ، ص٣٤٨ .[٦] كلّيات فى علم الرجال ، ص٢٩٢ .[٧] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[٨] الفهرست ، ص١٤٥ .[٩] البته خود شيخ طوسى در شرح حال محمّد بن عيسى بن عبيد ، ظاهرا سخن ابن وليد را بر محور راوى معنا كرده نه روايت (الفهرست ، ص١٤٠ : ضعيف استثناه أبو جعفر) ؛ ولى اين اجتهاد شيخ در سخن ابن وليد ، ضررى به ظهور نقل او نمى زند .[١٠] رجال النجاشى ، ص٣٤٨ .[١١] رجال النجاشى ، ص٣٣٣ .