مبانى حجّيت آراى رجالى
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

مبانى حجّيت آراى رجالى - صرّامى، سيف اللّه - الصفحة ١٠٣

بنا بر اين، پيگيرى سخن در اين گفتار نيز در دوقسمت خواهد بود: قسمت اوّل، مربوط به اعتماد بر رجال با عناوين كلّى است و قسمت دوم، اعتماد بر رجال با عناوين خاص وشخصى. البته بحث هاى طولانى تر علمى و كلّى در همان قسمت اوّل آمده است؛ زيرا در اين قسمت است كه در واقع با گزاره هايى كلّى رو به رو هستيم كه مى بايد صحّت و سقم آنها را بسنجيم. امّا در قسمت دوم، صرفاً به گزارش كارى مى پردازيم كه پژوهشگر در احوال راويان از جهت اعتماد و عدم اعتماد بر نقل راوى ممكن است انجام دهد. البته مبانى شيوه هايى كه پژوهشگر اين راه به آن عمل مى كند، به عنوان قضاياى كلّى در فصل سوم مورد بحث قرار مى گيرد.

١. اعتماد بر رجال با عناوين كلّى (توثيقات عامّه)

دسته اى از عناوين كلّى در بين رجاليان مورد بحث است كه در ذيل آنها اعتبار تعدادى از راويان بررسى مى شود. در اين مباحث، بيش از اعتبار خود افراد، اين عناوين كلّى مورد بحث قرار مى گيرد. براى مثال ، در ذيل اصحاب اجماع، اعتبار خود افراد اين عنوان مورد بحث نيست؛ بلكه فراتر از آن، مثلاً اعتبار هر راوى اى كه يكى از اين افراد از وى نقل كند ، مورد نظر است . از اين عناوين، گاهى با تعبير «توثيقات عامّه» ياد مى شود. در اين قسمت، به بررسى اين عناوين مى پردازيم.

١ ـ ١. اصحاب اجماع

از كشّى، رجالى معروف، در اختيار معرفة الرجال ، درباره تعدادى از راويان، عبارت هايى نقل شده كه محور بحث معروفى تحت عنوان «اصحاب اجماع» قرار گرفته است. بنا بر برخى از مبانى در بحث اصحاب اجماع، احاديث فراوانى از حالت ضعف و ارسال خارج شده و در شمار روايات معتبر درمى آيد . [١] براى تدوين


[١] مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٥٧.[٢] اختيار معرفة الرجال، ج ٢ ، ص ٥٠٧.[٣] همان، ص ٦٧٣.[٤] همان، ص ٨٣٠.[٥] مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٥٧.[٦] كلّيات فى علم الرجال، ص ١٧٥.[٧] مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٥٧.مشكل را حل نمى كند؛ زيرا به قول نجاشى، كتاب رجال الكشّى، حاوى اغلاط فراوان بوده است . رجال النجاشى، ص ٣٧٢: «محمّد بن عبد العزيز الكشّى ... له كتاب الرجال كثير العلم وفيه أغلاط كثيرة ...».[٨] چون به اين ترتيب ، توسعه اى در معناى كبروى حديث صحيح داده مى شود، صحيح آن است كه يا روايان آن ، همه چنين و چنان باشند و يا تا يكى از اين افراد، شرايط صحّت موجود باشد.[٩] مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٥٧ ـ ٧٥٩.[١٠] كلّيات فى علم الرجال، ص ١٨٥.[١١] البته تأييد او هم با اشكالاتى مواجه است كه مرحوم نورى سعى بر دفع آنها كرده است . (مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٥٧)[١٢] بحوث فى فقه الرجال، ص ١٣٠. البته در كتاب العدة، سخنى درباره ابن ابى عمير، صفوان و... دارد كه برخى از جمله همين منبع مى گويند كه برگرفته از اجماع نقل شده از كشّى است.[١٣] همان، ص ١٣١.[١٤] رجال النجاشى ، ص ٣٧٢.[١٥] عدّة الأصول، ج ١، ص ١٥٤.[١٦] ر.ك: بحوث فى فقه الرجال، ص ١٢٨ ؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٨٠.[١٧] معجم رجال الحديث، ج ١، ص ٦٢.[١٨] بحوث فى فقه الرجال، ص ١٢٩.[١٩] وسائل الشيعة ، ج ٢٠، ص ٨٠.زيرا در اين جا موضوعات خارجى مدلول خبر واحد است نه حكم شرعى؛ يعنى كشّى خبر مى دهد كه دانشمندان اسلامى بر چنين و چنان اتّفاق نظر دارند. اين اتفاق نظر دانشمندان بر يك مطلب، حكم شرعى نيست؛ بلكه يك امر واقعى خارجى است. البته درست است كه بر اين موضوع، نهايتاً آثار شرعى بار مى شود؛ كلّيات فى علم الرجال، ص ١٨٨ و ١٩٠.[٢٠] مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٧٦٠.[٢١] همان جا.[٢٢] همان، ص ٧٦٢. طبق آنچه قبلاً درباره حجّيت اين عبارت ها گفتيم، بايد منظور مشهورِ متأخّران از حدود قرن يازدهم به بعد باشد.[٢٣] همان جا.[٢٤] مستدرك ا لوسائل، ج ٣، ص ٧٦٠ (با اندكى تصرّف).[٢٥] همان جا (با اندكى تصرّف).[٢٦] همان جا (با اندكى تصرّف) .[٢٧] الدراية ، الشهيد الثانى، ص ٧٦.[٢٨] مستدرك الوسائل ، ج ٣ ، ص ٧٦٠ . جالب است كه خود ايشان براى اثبات قول چهارم به همين نكته توجّه مى كند و مى گويد: تصحيح حديث اين افراد ، به معناى ثقه بودنشان و كسانى است كه اين افراد از آنها نقل مى كنند . (همان ، ص ٧٦٩) .[٢٩] كلّيات فى علم الرجال، ص ١٩٧؛ ولى به نظر ما اين دو قول، تفاوت محتوايى دارند كه قبلاً ضمن شمارش آرا بيان كرديم.[٣٠] همان، ص ١٩٤.[٣١] همان جا.[٣٢] همان، ص ١٩٥.[٣٣] همان، ص ٢٠٤ و ١٩٧.