٨٧٦.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن كس كه... پروردگارش را پيوسته در نظر گرفت و از گناه ، دورى كرد و با هوس خويش ، در افتاد و آرزو را دروغ شمرد... از دنيا روى گردان و بيزار شد و براى آخرتش كوشيد و طريق احتياط و هشيارى را پيمود.

٨٧٧.امام على عليه السلام : برترين جهاد، جهاد با هواى نفس و بازداشتن آن از لذّت هاى دنياست.

٨٧٨.امام على عليه السلام : بهترينِ مردم ، كسى است كه نَفْسش زاهد (قانع) و خواستش اندك باشد.

٨٧٩.امام على عليه السلام : برترينِ مردم ، كسى است كه جانش وارسته باشد و با وجود توانگرى در دنيا ، زهد بورزد. [١]

٨٨٠.امام على عليه السلام : خوشْ زهدى، برترين درجه ايمان است.

٨٨١.امام على عليه السلام : نزد خداوند پاك ، بالندگى نمى گيرد ، مگر خِردِ شناسا و نفسِ روى گردان [ از دنيا ].

٨٨٢.امام على عليه السلام : هرگاه چيزى [از دنيا] به تو داده نشد ، خويشتن را به اين دلدارى ده كه اگر به تو داده شود ، مدّتى اندك با تو مى مانَد.

[١] آقا جمال خوانسارى ، مترجم و شارح غرر الحكم ، براى اين عبارت ، چند وجه ذكر كرده است: ١ . به فقر بسازد و خواهش توانگرى نداشته باشد. ٢ . در دنيا از روى توانگرى بى رغبت باشد؛ يعنى قناعت كند و خود را به آن ، توانگر گرداند و به سبب آن ، در دنيا بى رغبت شود . ٣ . خود را از آن ، با وجود قدرت بر سعى در آن ، بى نياز داند ، نه اين كه در آن از راه عجز از سعى در آن بى رغبت باشد.