١٠٩٨.امام زين العابدين عليه السلام : خدايا! بر محمّد و آل او درود فرست، و مرا در همه حال به تمجيد و ستايشت و سپاس گزارى از خودت بگمار تا براى آنچه از دنيا به من داده اى ، شادمان نگردم، و براى آنچه از دنيا به من نداده اى ، اندوهگين نشوم.

١٠٩٩.نثر الدرّ: على بن الحسين عليهماالسلام گدايى را ديد كه مى گريد . فرمود: «اگر [همه [دنيا در دست اين مرد بود و از دستش مى افتاد ، سزاوارش نبود كه براى آن بگريد».

١١٠٠.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! مرا دوستدار همنشينى با فقيران گردان، و كمكم كن كه در همنشينى با آنان خوب شكيبايى كنم، و آنچه را از متاع دنياى فانى از من دريغ كرده اى ، در گنجينه هاى جاويدانت برايم اندوخته كن.

١١٠١.امام صادق عليه السلام : از جمله پندهاى لقمان به فرزندش ، اين بود كه: «فرزندم!... براى از دست دادن چيزى از دنيا افسوس مخور؛ چرا كه اندكِ دنيا بقايش دوام ندارد، و بسيارِ آن ، خالى از رنج نيست».

١١٠٢.امام رضا عليه السلام : ـ كه درودهاى خداوند بر او باد به حواريان گفتعيسى بن مريم : «اى بنى اسرائيل! براى از دست دادن چيزى از دنيا افسوس مخوريد، چنان كه دنياپرستان هر گاه به دنيايشان مى رسند ، براى از دست دادن چيزى از دينشان افسوس نمى خورند».