دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٣
١١٤٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش گويا اصلاً در دنيا نبوده اى، و گويا كه پيوسته در آخرت بوده اى!
١١٤٧.امام على عليه السلام : هر سپرى شونده اى ، مثل اين است كه [اصلاً] نبوده است.
١١٤٨.امام على عليه السلام : آنچه از دنيا وجود دارد ، تو گويى اصلاً نبوده است، و آنچه از آخرت وجود دارد ، تو گويى همواره بوده است!
١١٤٩.امام باقر عليه السلام : حسين بن على عليهماالسلام از كربلا به محمّد بن على [١] نوشت: «به نام خداوند رحمتگر مهربان. از حسين بن على به محمّد بن على و ديگر فرزندان هاشم. امّا بعد : دنيا چنان است كه گويى هرگز نبوده است و آخرت ، چنان است كه گويى همواره بوده است! بدرود».
١١٥٠.امام صادق عليه السلام : ابو ذر ، در سخنرانى خود مى گفت: اى جوينده دانش! گويا هيچ چيز دنيا ، چيزى نبوده است ، جز اين كه خوبى اش سود مى رساند و بدى اش زيان مى زند، مگر كسى كه خدا به او رحم كند.
١١٥١.امام صادق عليه السلام ـ مى فرمود ـ : در مهلتى كه دارى ، بكوش؛ چرا كه تو مردنى هستى / و براى خودت ـ اى انسان ـ نيكى برگزين { آنچه بود وگذشت، گويا اصلاً نبوده است/ و هـر آينده اى، گويا از ابتدا بوده اسـت! }
[١] مقصود، محمّد بن حنفيّه است.