١١٣٥.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! شما را به پروا كردن از خدا و فرمان بردارى از او سفارش مى كنم؛ چرا كه [ مايه ] نجات در فردا[ى قيامت] و رهايى ابدى [از عذاب الهى]اند . خداوند در تهديد و ترغيب شما ذرّه اى فروگذار نكرده، و دنيا و ناپايدارى و زوال و انتقال آن [به ديگرى] را به شما شناسانده است. پس، از آنچه در دنيا خوشايند شماست ، روى گردانيد؛ چرا كه [ فقط ] اندكى از آن را با خود مى بريد. دنيا نزديك ترين جا به خشم خدا و دورترين جا از خشنودى اوست. پس ، اى بندگان خدا! غم ها و گرفتارى هاى دنيا را از خود دور كنيد ـ چرا كه به جدايى دنيا و دگرگونى حالات آن ، يقين داريد ـ و از آن حذر كنيد ، همچون حذر كردن دلسوز خيرخواه، و كوشاى رنجبر.

١١٣٦.امام على عليه السلام : دنيا با هيچ يارى وفا نمى كند، و براى هيچ آشامنده اى زلال نيست. نعمتش جا به جا مى گردد و حالاتش دگرگون مى شوند و لذّت هايش از بين مى روند و پيامدهاى آنها باقى مى مانند. پس، پيش از آن كه دنيا از تو روى گرداند ، تو از آن روى بگردان، و پيش از آن كه او كسى ديگر را جايگزين تو كند ، تو ديگرى (آخرت) را جايگزين آن كن.