دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٩
١٠٠٠.امام على عليه السلام : بهره مندترين افراد از دنيا در فرداى قيامت ، كسانى هستند كه امروز از آن مى گريزند.
ج ـ كاميابى
١٠٠١.امام على عليه السلام : كاميابى ، در گرو دل بر كندن از دنياست.
١٠٠٢.امام على عليه السلام : دل بر كندن تو از دنيا، تو را نجات مى دهد.
١٠٠٣.امام رضا عليه السلام : با زهد در دنياست كه به رهايى از شرّ دنيا اميدوارم.
د ـ رحمت ديدن
١٠٠٤.امام على عليه السلام : در دنيا زاهد باش تا رحمت بر تو نازل شود.
ه ـ غنيمت بردن:
١٠٠٥.امام على عليه السلام : با هواى نفْس ، مخالفت كن تا به سلامت بمانى، و از دنيا روى گردان تا غنيمت [١] ببَرى.
و ـ رسيدن به همه درجات بالا
١٠٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه پارسايى ، زهد در دنياست. پس، هر كه به پارسايى و زهد چنگ در زند ، اين دو او را به هر درجه بالايى مى رسانند، و هر كه از اين دو ، دست كشد ، روز قيامت مرا بر غير آيين من ديدار مى كند.
[١] غنيمت در لغت ، به معناى سود و درآمد است. در اصطلاح ، به مالى گفته مى شود كه از سرزمين دشمن به دست مى آيد (غريب الحديث ، ابن قتيبه : «غنم»، مجمع البحرين : «غنم» ).