دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٥
١٤٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند هر گاه بنده اى را دوست بدارد ، امور دنيا را بر او مى بندد و امور آخرت را بر او مى گشايد.
١٤١٠.امام على عليه السلام : هيچ كس به جايگاه رفيع آخرت نمى رسد ، مگر با اخلاص در عمل ، كوتاه كردن آرزو و در پيش گرفتن تقوا.
١٤١١.امام على عليه السلام : كسى كه سراى اقامتش را آباد كند ، خردمند است.
١٤١٢.امام على عليه السلام : خردمند ، كسى است كه بر هوس خويش چيره شود و آخرتش را به دنيايش نفروشد.
١٤١٣.امام على عليه السلام : خردمند ، كسى است كه از شهوتش دورى كند و دنيايش را به آخرتش بفروشد.
١٤١٤.امام على عليه السلام : كسى كه آخرت را بر دنيا ترجيح ندهد ، از خِرَد ، بى بهره است.
١٤١٥.امام على عليه السلام : هر كس رسـتگارى آخـرت را دوسـت دارد ، بـايد تقوا پيشه كند.
١٤١٦.امام على عليه السلام : كسى كه براى سراى اقامتش بكوشد ، عملش خالص مى گردد و بيمش فزونى مى گيرد.
١٤١٧.امام على عليه السلام : هر كس اعمالش از معصيت به سلامت مانَد ، به آرزويش از آخرت ، دست مى يابد.
١٤١٨.امام على عليه السلام : اگر خواهان رستگارى و عزّتمندىِ آخرت هستيد ، در اين سراى فانى ، براى سراى باقى [ ، توشه [برگيريد.
١٤١٩.امام على عليه السلام : خود را به انجام دادن [و كسب] خصلت هاى والاى انسانى و به دوش كشيدن بار غرامت ها و بدهى ها[ى ديگران و پرداختن از طرف آنها [عادت بده تا جانت شريف گردد و آخرتت آباد شود و ستايندگانت فزونى گيرند .