١٣٣٩.امام على عليه السلام : هر كس روز خود را آغاز كند ، در حالى كه همّ و غم او آخرت باشد ، در عين بى پولى ، بى نياز خواهد بود و در عين بى كسى ، از تنهايى به در مى آيد و با وجود نداشتن قوم و قبيله ، عزيز و قدرتمند خواهد بود.

١٣٤٠.امام على عليه السلام : همّت خود را صرف مَعادَت كن تا مَعادَت آباد شود.

١٣٤١.امام على عليه السلام : كسى كه همّتش آخرتش باشد ، خداوند همّ و غم دنياى او را برطرف مى سازد.

١٣٤٢.امام على عليه السلام : هر كس تمام همّ و غمش را براى آخرتش قرار دهد ، به آرزو مى رسد .

١٣٤٣.امام على عليه السلام : كسى كه آخرتْ همّت او باشد ، در خوبى ، به نهايت آرزويش مى رسد.

١٣٤٤.امام على عليه السلام : پرداختن تو به آباد كردن مَعادَت ، تو را از عذاب آتش مى رهاند.

١٣٤٥.امام على عليه السلام ـ خطاب به جابر ـ : اى جابر! سامان يافتن دين و دنيا ، به چهار چيز است : عالمى كه علمش را به كار مى گيرد ، جاهلى كه از آموختن خوددارى نمى كند ، بخشنده اى كه در بخشش خويش بخل نمى ورزد ، و فقيرى كه آخرتش را به دنيايش نمى فروشد . پس هر گاه عالم ، علم خود را تباه كند ، جاهل [ نيز [از آموختن ، خوددارى خواهد كرد و هر گاه توانگر در بخشش خود بُخل ورزد ، فقير [ نيز [آخرتش را به دنيايش خواهد فروخت .