١٤٤٦.امام على عليه السلام : بدانيد كه آنچه از دنيا مى كاهد و به آخرت مى افزايد ، بهتر است از آنچه از آخرت مى كاهد و به دنيا مى افزايد ؛ زيرا چه بسيار اندكى كه سود كرد و [چه بسيار [افزونى كه زيان كرد!

١٤٤٧.امام على عليه السلام : آيا آزاده اى يافت نمى شود كه اين ته مانده غذا در دهان را براى كسى كه در خورِ آن است ، وا نهد؟ [١] به راستى كه جان هاى شما را بهايى جز بهشت نيست . پس ، آنها را جز به بهشت مفروشيد.

١٤٤٨.امام على عليه السلام : هر كس خود را به چيزى جز بهشت بفروشد ، رنج بسيار مى كشد.

١٤٤٩.امام على عليه السلام : آگاه باشيد كه آنچه از دنيا روى آورده بود ، پشت كرده است و آنچه از آن پشت كرده بود ، روى آورده است و بندگان نيك خدا ، بار كوچيدن بربستند و اين دنياى اندكِ نامانا را به آخرتِ بسيارِ مانا فروختند.

١٤٥٠.امام على عليه السلام ـ در روز صفّين ـ : آيا مردى نيست كه جان خويش را به خدا بفروشد و آخرتش را به دنيايش بخرد؟

١٤٥١.امام على عليه السلام : آن كه جان خويش را خريد و آزادش ساخت ، همانند آن كسى نيست كه جانش را فروخت و به هلاكتش افكند.

١٤٥٢.امام على عليه السلام : سود برنده ، كسى است كه دنيا را به آخرت فروخت و اين جهان را به آن جهان ، عوض كرد.

[١] مقصود از ته مانده غذا ، دنياست . معناى عبارت ، اين است كه : آيا آزادمردى پيدا نمى شود كه اين دنياى پست و بى ارزش را به اهلش وا گذارد؟