١٠٨٤.الزهد ـ به نقل از داوود بن فَرقَد ـ : به امام صادق عليه السلام گفتم : به حقّتان سوگند كه دنيا و آنچه در آن است ، مرا خوش حال نمى كند . [١] امام عليه السلام فرمود: «اُف بر دنيا و آنچه در آن است! مگر دنيا چيست ، اى داوود؟ آيا جز دو جامه و پر شدن شكمت است؟!» .

١٠٨٥.تحف العقول ـ به نقل از يونس ، كه به امام صادق ع ولايت شما را داشتن و شناخت حقّ (منزلت) شما (كه خداوند ، آن را به من شناساند) ، نزد من ، محبوب تر از همه دنياست ـ : آثار ناراحتى را در چهره امام عليه السلام مشاهده كردم . فرمود: «اى يونس! درباره ما ، قياسِ مَعَ الفارِق كردى. [٢] مگر دنيا و هر آنچه در آن است ، چيست؟ آيا آن جز فرو نشاندن هيجانى [برخاسته از گرسنگى يا شهوت] ، يا پوشاندن عورتى است؟! تو به وسيله مهرورزى ات به ما ، زندگى جاويد را به دست آورده اى».

٥ / ٢

بر آنچه از دست داده ايد ، افسوس نخوريد و براى آنچه خداوند به شما داده است ، شادمانى نكنيد

قرآن

«هيچ مصيبتى ، نه در زمين و نه در نفْس هاى شما [به شما] نمى رسد ، مگر آن كه پيش از اين كه آن را پديد آوريم، در كتابى است ، و البته اين كار ، براى خدا آسان است ، تا بر آنچه از دست شما رفته ، اندوهگين نشويد و به سبب آنچه به شما داده است ، شادمانى نكنيد و خدا هيچ خودپسند فخر فروشى را دوست ندارد» .

حديث

١٠٨٦.امام صادق عليه السلام : ـ كه لعنت خدا بر او باد ـچون سر حسين بن على عليهماالسلام را نزد يزيد بردند و على بن الحسين عليهماالسلام را نيز آوردند... ، يزيد گفت: اى على بن الحسين! «و هر مصيبتى كه به شما مى رسد ، به سبب اعمال خودتان است» ! على بن الحسين عليهماالسلام فرمود: «هرگز! اين آيه در باره ما نازل نشد؛ بلكه درباره ما اين آيه ديگر نازل شده است: «هيچ مصيبتى ، نه در زمين و نه در نفْس هاى شما [ به شما ] نمى رسد ، مگر آن كه پيش از اين كه آن را پديد آوريم، در كتابى است ، و البته اين كار ، براى خدا آسان است ، تا بر آنچه از دست شما رفته ، اندوهگين نشويد و به سبب آنچه به شما داده است ، شادمانى نكنيد . و خدا هيچ خودپسند فخرفروشى را دوست ندارد» . ما ، كسانى هستيم كه براى آنچه از دست مى دهيم ، افسوس نمى خوريم و براى آنچه به ما مى رسد ، شادمانى نمى كنيم».

[١] يا: خوش حالم نمى كند كه دنيا و هرچه را كه در آن است ، با شما عوض كنم.[٢] يا : ما را به چيزى كه قابل قياس با ما نيست، قياس كردى.