دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٧
١٤٢٠.امام على عليه السلام : با ترك [علاقه به] دنيا ، آخرت را تحصيل كنيد و با ترك دين ، دنيا را تحصيل نكنيد.
١٤٢١.امام على عليه السلام : كسى كه به نعمت هاى آخرت راغب باشد ، به اندكِ دنيا قناعت مى ورزد.
١٤٢٢.امام على عليه السلام : كسى كه به آخرت يقين داشته باشد ، دنيا را فراموش مى كند.
١٤٢٣.امام على عليه السلام : كسى كه به آخرت يقين داشته باشد ، از دنيا روى مى گرداند.
١٤٢٤.امام على عليه السلام : در نَفْسَت خوار و در دينَت عزيز باش و آخرتت را حفظ كن و دنيايت را ببخش.
١٤٢٥.امام على عليه السلام : هيچ كس به آنچه از آخرت مى خواهد ، نمى رسد ، مگر با رها كردن آنچه از دنيا مى خواهد.
١٤٢٦.امام على عليه السلام : هر كه سراى ماندگار را دوست دارد ، از لذّت ها روى مى گرداند.
١٤٢٧.امام كاظم عليه السلام ـ خطاب به هشام بن حَكَم ـ اى هشام! مسيح عليه السلام به حواريان فرمود : « ... اى بندگان دنيا! حقيقتى را به شما بگويم : به شرافت آخرت نمى رسيد ، مگر با وا نهادن آنچه دوست مى داريد . پس ، كار توبه را به فردا ميفكنيد ؛ زيرا كه قبل از فردا[ىِ قيامت] ، روز و شبى است و قضاى (حُكم) خداوند در آن روز و شب ، آمد و شد مى كند» .
١٤٢٨.عيسى عليه السلام : از پليدى دنيا ، اين است كه خداوند در آن معصيت مى شود ، و آخرت به دست نمى آيد ، مگر با ترك دنيا.
١٤٢٩.عيسى عليه السلام ـ از اندرزهايش در انجيل و جز آ حقيقتى را به شما بگويم : اى بندگان دنيا! كسى كه دنياخواهىِ او كم نمى شود و رشته رغبتش به دنيا قطع نمى گردد ، چگونه به آخرت دست يابد؟!