«كسى كه كِشت آخرت را بخواهد ، براى وى بر كِشته اش مى افزاييم ، و كسى كه كِشت اين دنيا رابخواهد ، به او از آن مى دهيم ؛ ولى در آخرت ، او را نصيبى نيست» .

حديث

١٣٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كار آخرتش را درست كند ، خداوند كار دنيايش را براى او درست مى نمايد.

١٣٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دنيا را با انگيزه آخرت مى دهد و امتناع دارد كه آخرت را با انگيزه دنيا بدهد. [١]

١٣٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه هر كس آنها را دارا باشد ، ايمانش را كامل گردانيده است ، اين كه : در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى نهراسد ، و در هيچ كارش ريا نكند ، و هر گاه دو كار برايش پيش آيد كه يكى براى دنيا و ديگرى براى آخرت است ، كار آخرت را بر دنيا برگزيند.

١٣٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده مؤمن ، هر گاه در حال جدا شدن از دنيا و روى آوردن به آخرت باشد ، فرشتگانى سپيدروى ، چنان كه گويى چهره هايشان آفتاب درخشان است ، از آسمان با كفنى از كفن هاى بهشت و حُنوطى از حنوط هاى بهشت نزد او فرود مى آيند و در فاصله يك چشم رس ، نزدش مى نشينند . آن گاه ملك الموت مى آيد و كنار سر او مى نشيند و مى گويد : «اى نفْس پاك! به سوى آمرزش و رضوان خداوند ، بيرون شو» .

[١] مقصود ، آن است كه اگر كار با انگيزه خدايى و براى اصلاح آخرت باشد ، خداوند ، دنياى انسان را نيزاصلاح مى كند ؛ امّا اگر كسى كارى را با انگيزه مادّى انجام دهد ، پاداشى در آخرت نخواهد داشت .