١٢٣٣.الكافى ـ به نقل از على بن اسباط ، از ائمّه عليه ـ : از جمله اندرزهاى خداوند به عيسى عليه السلام اين بود كه : « ... اى پسر مريم! اگر ديده ات آنچه را كه براى دوستان درستكارم آماده ساخته ام ، مى ديد ، دلت از شوق آنها آب مى شد و جانت بر مى آمد . سرايى چون سراى آخرت نيست . در آن سراى ، پاكان ، همسايه يكديگرند و فرشتگان مقرّب بر آنان وارد مى شوند . آنان از هول و هراس هاى روز قيامت ، در امان اند . آخرت ، سرايى است كه در آن ، نعمت ها دگرگون نمى شوند و از كف صاحبان آنها نمى روند» .

ر . ك : ج١ ص٢٤١ (حقيقت دنياى نكوهيده / فريفته شدن به دنيا) .

ج ـ سراى زندگىِ حقيقى

قرآن

«اين زندگى دنيا ، جز سرگرمى و بازى نيست و زندگى [حقيقى] ، همانا [در [سراى آخرت است ، اگر مى دانستند» .

حديث

١٢٣٤.امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان در روز صفّ بارخدايا! از تو درخواست مى كنم ... تا وقتى مرا در زمينت سكونت [و عمر] مى دهى ، همواره به ياد خودت كوشا[يم] بدارى . و هر گاه مرگ ـ كه از آن گريزى نيست ـ مرا فرا مى رسد ، مردنم را كشته شدن در راه خودت به دست بدترينْ آفريده ات قرار بده ، و در آن سراى زندگى[ـِ حقيقى] ، مرا در ميان زندگانى كه نزد تو روزى مى خورند ، جاى ده.