١٠٨١.مطالب السؤول : درباره ايشان (امام على عليه السلام ) نقل شده است كه ديد جابر بن عبد اللّه ، آهى بلند از دل بر كشيد. فرمود: «اى جابر! آهت براى چيست؟ براى دنياست» . جابر گفت: آرى. فرمود: «لذّت هاى دنيا ، هفت نوع اند : خوردنى، نوشيدنى، پوشيدنى، آميزشى، سوار شدنى، بوييدنى، و شنيدنى. لذيذترينِ خوردنى ها ، عسل است و آن ، بزاق مگسى است. گواراترينِ نوشيدنى ها ، آب است و همين بس كه نوشيدنى اش روا و در همه جاى زمين ، روان است. عالى ترينِ پوشيدنى ها ، ابريشم است و آن ، از آب دهان كرمى است. عالى ترينِ آميزش ها ، آميزش با زنان است و آن داخل شدن مَبالى در مبال ديگر و نزديك شدن دو عضوِ همانند است. زيباترين چيزى كه در زن است، در واقع، براى زشت ترين عضو او خواسته مى شود. بهترينِ سوار شدنى ها ، اسب هايند كه قاتل اند (در جنگ ها سوارانشان به قتل مى رسند). ارزشمندترينِ بوييدنى ها ، مشك است و آن ، خون ناف حيوانى است. بالاترينِ شنيدنى ها ، غنا (آواز) است كه آن [ هم [گناه است . پس، هيچ خردمندى براى چيزهايى با اين خصوصيات ، هرگز آه نمى كشد!» . جابر بن عبد اللّه مى گويد: به خدا سوگند كه از آن پس ، هرگز دنيا در دلم حاضر نشد.

١٠٨٢.امام على عليه السلام : دنيا، چونان روزى است كه گذشت و ماهى كه سپرى گشت.

١٠٨٣.الكافى ـ به نقل از جابر ـ : خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم . فرمود: «اى جابر! به خدا كه غمگين و دل مشغولم». گفتم : فدايت شوم! گرفتارى ات چيست؟ غم دلت ، براى چيست؟ فرمود: «اى جابر! هر كس زلالى و نابى دين خدا به دلش درآيد ، دلش را از غير او باز مى دارد. اى جابر! دنيا چيست و چه مى تواند باشد؟ آيا جز خوراكى اى است كه بخورى، يا جامه اى كه بپوشى، يا زنى كه بگيرى؟!» .