١٠٤١.امام كاظم عليه السلام ـ بر سر گورى ـ : چيزى (دنيا) كه انجامش اين است ، به راستى ، سزاوار است كه از همان آغاز ، بدان زهد ورزيده شود، و چيزى (آخرت) كه آغازش اين است ، هر آينه سزاوار است كه از انجام آن ، ترسيده شود.

١٠٤٢.امام زين العابدين عليه السلام : { در كمترين ناملايمات دنيا كه ديده اى / دعوتگرى است به طرد آن ، و دستور دهنده اى است به ترك آن } { پس، بكوش و غافل مشو؛ زيرا زندگى تو ، به سر آمدنى است / و تو به سراى مرگ ، ره سپارى } { و دنيا را مَطَلب ، كه طلبيدن دنيا / اگر چه به چيزى از آن برسى ، عاقبت برايت زيانبار است . }

ر . ك : ١٦٣ (دنيا چيست و چه مى تواند باشد؟) .

٤ / ٤

شناخت آخرت

١٠٤٣.امام على عليه السلام : كسى كه قدر آخرت را نمى شناسد ، چگونه در دنيا زهد بورزد؟!

١٠٤٤.امام على عليه السلام ـ در وصف بهشت ـ : اگر با چشم دلت به آنچه از بهشت برايت وصف مى شود ، نظر افكنى ، بى گمان جان تو از خواهش ها و خوشى هاى دل انگيز دنيا و منظره هاى فريباى آن ، دورى خواهد كرد.