٩٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به اب اى ابو ذر! هيچ بنده اى در دنيا زهد نورزيد ، مگر آن كه خداوند ، حكمت را در دلش ثابت كرد و زبانش را بدان گويا ساخت، عيب هاى دنيا و درد و درمان آن را به وى شناساند، و او را سالم از دنيا به سراى سلامت (بهشت) برد.

٩٣٨.امام على عليه السلام : با زهد است كه حكمت ، ثمر مى دهد.

٣ / ٢

خالى شدن دل از اغيار

٩٣٩.الكافى ـ به نقل از سفيان بن عيينه ـ : از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند : «مگر كسى كه با قلبى سليم بر خدا در آيد» ، پرسيدم . فرمود: «قلب سليم ، قلبى است كه پروردگارش را در حالى ديدار مى كند كه هيچ كسى جز او در آن نباشد». و فرمود: «هر دلى كه در آن شرك يا شكّى باشد ، آن دل بى ارزش است. آنان (پيامبران و اوصياى آنان) [١] از اين رو خواهان زهدورزى در دنيا بودند كه دل هايشان براى آخرت ، خالى گردد.

٣ / ٣

دوستى و پاكى نفس

٩٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اوّلِ اين امّت ، با «زهد» و «يقين» ساخته شد، و آخر آن ، با «بخل» و «آرزو» نابود مى شود.

[١] در بعضى نسخه ها ، «أراد بالزهد» آمده است ، يعنى خداوند ، خواهان زهد شد (مرآة العقول: ج ٧ ص ٨٧).